دلم نمیخواد غر بزنم
ولی واقعا گاهی کم میارم هیچی ارومم نمیکنه بدیای اطرافیانمو نمیتونم فراموش کنم
دوس ندارم ببینمشون ولی خب به زور و اجبار مجبور میشم
دلم نمیخواد خیلی کارها رو بکنم و انجامش میدم
سخته این جدال با خودم
گاهی فک میکنم جز خواهرم هییییچ کسو ندارم
هرچی به هرکی خوبی میکنم میبینم اخرش دستمو گاز میگیره...
پوشک رفلاکس اپتامیل شیشه شیر

بارداری خیلی ناراحتم کردن بیشتر از هرزمانی و من از اون دوره به بعد دیگ اون آدم قبلی نمیشم

آی گفتی ، چه دردیه مجبور بودن 🥲

منم همین طور.‌‌‌‌.مخصوصا در دوران بارداری خواهرشوهرام اصلا بهم تبریک نگفتن یکیشون که الان بچم پانزده ماهشه هنوز نی ومده به بچم سربزنه کادو بده این سال جدید اومد مث گدا خودش و بچه هاش عیدی گ فتن و رفتن خداوند نابود کنه خواه شوهر بی صفت رو .....درحالی‌که من برا بدنیا آمدن بچه هاش عژت زیاد گذاشتم و این رواعصابمه....خدا از قوم لوط نگذره

منم تا روزها به ی موضوع که تو‌مخمه یا حرفی که شده و‌جواب ندادم فکر میکنم ولی جدیدا جواب تو استینم دارم

آخخ آره منم نمیتونم فراموش کنم نمیتونم کنار بیام
دقیقا انگار حرفای دل منه دوسندارم ببینمشون و مجبورم