۷ پاسخ

کمک نداری؟ خدایی ما تو یه دونه اش موندیم
دو‌تا بچه خیلی سخته حتما حتما از هر کی میتونی کمک بگیر

عزیزم کاری که من میکنم وبکنم من پرده اتاق ومیکشم چراغ وخاموش میکنم آهنگ لالایی میذارم (کل اتاق وپتوپهن کردم که موقع افتادن اذیت نشن)خودمم دراز میکشم پیششون چاره ایی ندارن هی قل میخورن تو سروکله هم میزنن تاخوابشون ببره منم سرم توگوشی 😀بعضی وقتام یکیش رو پام یکیش توگهواره تکون میذم میخوابن یعنی چراغ اتاق خاموش بشه بایدبخوابن عادت کردن
کمکی هم ندارم از۴ماهگی خودم تنهام اولش سخت بود ولی عادت کردم برام راحته

بچه ها هرچی بزرگتر میشن نگهداریشون باهم سختر میشه من یکیشو میدم مادرم میبره واقعا نمیتونم نگه داره دوتایی باهم زمین و زمان رو بهم میزنن

عزیزم حق داری شما حتما باید کمک داشته باشی، یدونه روان مارو بهم میریزه، من داداشم دوقلو داشت روزا پرستار داشتن شباهم چندماهی من میرفتم کمک یوقتایی زنداداشم میرفت خونه مادرش،یوقتایی خواهر من میرفت شبا کمک.... تنهایی بزرگ کردن دوقلو واقعا سخته

بجه های منم همین جوری ان 😭😭😭

منم مثل شما اون یکی رو میخوام بخوابونم اونیکه گریه میکنه نمیذاره بخوابه خیلی سخته.چشام تیک میزنه ی لحظه یه جایی از بدنم منقبضه احساس فلج شدن بهم دست میده هیچ کمکی هم ندارم .قرص نخور بدنت نابود میشه

کمکی نداری؟؟

سوال های مرتبط