من روزایی که شوهرم نیست خیلی تو رایطه با دخترم صبور تر هستم.
نمیدونم چرا اون خونه س بچه گریه میکنه عصبی میشم! داد میزنم سرش

انگار میخوام اون حجم از اسیب و خستگی که دارم بهش نشون‌بدم
بعد میگم الان با خودش میگه ببین من هستم با بچه اینجوریه نیستم چجوری رفتار میکنه...
نمیدونم چرا اینجوری شدم
کمک هم میکنه بچه رو‌ نگه میداره
اصلا دست خودم نیست
دیروز مثلا کلی باهاش بازی کردم
امروز کلا از صبح ک پاشد خودش گریه میکرد
منم هی داد زدم چیکارکنم باتو چرا انقدر همش گریه میکنی چرا اینجوری میکنی
ولی دقت کردم کاملا
وقتی پدرش هست رفتارم پرخاشگرانه تر هست

عزیزم بدون ربط به موضوع تاپیکته
ولی مامان فندق براتون اطلاعات فرستاد؟
به خیریه معرفیشون کردین؟

من بدترمممم
ب نظرم بخاطراینه ک وقتی اونا خونن و ما میبینیم ک چ ریلکسن عین سابق حرصمون میگیره کلافه میشیم

انتظار داریم از همسرامون اونام ک ماشالا کاری نمیکنن ما عصبی میشم

منم اینجوریه
اخرش شوهرم گفت من نیستم جچوری باهاش رفتارمیکنی

من تا قبل اینکه شوهرم بیاد خیلی دوتامون اوکیم
تا اون میاد طنین بهانه گیر میشه منم خستگی بهم غالب میشه
جدیدا همش دلم میخواد با شوهرم دعوا کنم ، احساس میکنم اصلا خستگی هامو نمیبینه
اما همش خودمو کنترل میکنم

عزیزم منم عین خودتم

منم همینجوری ام😐😐😐
وقتی تنهاییم هرچقدم اذیت کنه خیلی صبورم
وقتی شوهرم باشه خیلی عصبی میشم تا یکم گریه میکنه میزنه به سرم حالم بد میشه

وای گل گفتی منم

اگه از الان بخوایی اینقدر به خودت سخت بگیری بعدا راه افتاد بیشتر عصبی میشی که سعی کن. و خودت کار کنی از الان

آخ گفتی منم

وقتی تنهایی مستقل تر میشی و برای همه چی راه حل پیدا می‌کنی
بچه م من فهمیدم هر چی بجنگیم باهاش بدتره فقط باید راضیش کنی ک آروم بشه

منم همینم دقیقا
وقتی شوهرم نیست پسرم قابل کنترل تره

منم همینم علتشم اینه فقط شوهرم هست انتظار دارم همش بیاد بگیرتش وقتی توجه نمیکنه منم عصبی میشم ، دارم رو خودم کار میکنم

منم همینم🥲