۴ پاسخ

کاش یکی بود بیشتر درکم می‌کرد بیشتر کمکم می‌کرد .انقد از بچگی مستقل بودم و از هیچکی کمک نخواستم عادت کردم و همه عادت کردن.انگار هیچکی براش مهم نیست منم هستم.😓

حتی دیگه حوصله توضیح دادن هم ندارم

نه درک میشم نه کسی منو می‌فهمه
نه شوهر درستی دارم نه هیچی...

منم خستم ازین همه تشویش و اضطراب واقعا خستم ازین مرحله بچه داری ک هیچی نمیخوره و دکتر گفته چکاب بده و هنوز چکاب ندادم اما پرررر استرسم خستم ازین مرحله ک بی اعصابم بدم میاد از خودم از خونه نداشتن از در به دری از بی پولی حتی آرزوی یه لباس خوب ب تن کردن بچه هام خودم ب درکککک واقعا بریدم خیلی خستم دیگه نه دوس دارم بمیرم ن دوس دارم زنده باشم فقط میخوام بچه هام سالم سلامت باشن همین من ک دیگه سوختم😞

سوال های مرتبط