۶ پاسخ

شما یه مادری که کمکی نداره و طبیعیه این حس ها سراغتون بیاد
شما کم نیستی
همه ی خودت رو واسه بچت میزاری
عذاب وجدان بیخودی نگیرید لطفا
همه بچه ها مثل هم نیستن
بعضی ها زودتر
بعضی ها دیرتر کارا رو انجام میدن
از پزشکش باید بپرسی
و اگر گفتن نیاز به تمرین بیشتر داره واسش فکری کنید
نه الان

منم گاهی وقتا میگم نکنه کم میذارم براشون ولی واقعآ بعضی وقتا کم میارم انرژی برام نمیمونه پسرم به کنار دخترم ۴ سال و نیمشه به شددددت حساسه و خیلی به من وابسته ست هردوشون مثل همن

اما نگران نباش همه طبعیه مشکل از تو نیست
روند رشد بچه ها متفاوته

خداروشکر کن من انقدر خونم میان فامیل شوهرم خسته شدم ظهر میان شب میان دیگه نا ندارم خستم از دستشون
انگار خونه من رستورانه

شوهرت چی باهاش بازی نمیکنه؟
شوهرم خیلی با دخترم حرف میزنه بازی می‌کنه جوری ک مامان بزرگم میگه انقد باهاش حرف میزنید بچه کم مونده زبون دربیاره حرف بزنه

عزیزدلم کاملا طبیعیه بخداااا
مادر بودن بدون کنکی سختتتتت ترین کار دنیاس
مخصوصا ک پسرت یک ماهه کلی چالش ها فراوان ویروس اینا گذرونده
به خودت حق بده خب همه ما قبل مادر بودن دختر بچه درون داریم ک گاها خسته میشه
منم خیلی خستم خیلی
عصبیم
منم دست تنهام
دختر غرغرو و وابسته و سختی دارم
گریه میکنم تو خلوتم ولی بعدش مطمئنم ک این روزا قراره خیلی زود بگذره سختی هاشون کمتر و کمتر میشه

سوال های مرتبط