خانمای دوقلویی بیاین از تجربیاتتون بگین😭
من داره میشه یک ماه ک از زایمانم میگذره تا الان خداروشکر شرایط خوب بوده مامانم و شوهرم کمکم میکنن تا ۴۰ مامانم هست ولی مدام افکار منفی میاد تو ذهنم مثل اینکه اگ رفلاکس بگیرن چی ؟اگه شیرخشک نسازه و نفهمم چی ؟ اگ حساسیت و کولیک و این چیزا داشته باشه چی 🤦‍♀️همش ذهنم درگیر این چیزاست میترسم از اینکه نتونم از پسشون بر بیام همتون تا آخر کمکی داشتین؟ یا همه ی بچه ها رفلاکس دارن؟ از طرفی همش فکر میکنم نمیتونم از پس شب بیداری هاش بر بیام 😭

من یه بچه دیگه بجز دوقلو هام دارم و از ده روزگی تنها شدم.
مامانم الان گاهی فقط سر میزنه بهم و ۹۰ درصد مواقع تنهام.
خدایی که بما دوقلو داده حتما توانش رو در ما دیده
خودت رو دست کم نگیر،اتفاقا تا تنها نشی افسار زندگی دستت نمیاد.
من خیلی سختمه دست تنها،اما چه کنم که چاره ای ندارم

سلام عزیزم یک سوال .یک دونه همراهی کافیه برای دوقلو ؟

منم خیلی میترسم. کمکیم از روز دهم رفته. الان خیلی غمگینم میترسم کم بیارم یا نتونم. ان شاءالله خود خدا و امام زمان کمکمون کنن و این دوره رو به راحتی بگذرونیم.

نه بابا نگران نباش، منم اون اوایل چون ضعیف بودن مریض بودن همش ماهم هر هفته می‌رفتیم دکتر😁، تو میتونی وگرنه خدا بهت دوقلو نمیداد

چ نظرات متفاوتی🥲🤦‍♀️💔

ببین من پسرم دوسال و 9 ماهش بود که دوقلوهام بدنیا اومدن بخدا از بیمارستان تا الان که حدود سه سال میگذره همه چیزشون باخودم تنها بود بدون کمک حتی شوهرم از پسش براومد سخت بود ولی خدا میدونست از پسش برمیام اولش منم ترسیدم نکنه نشه و نتونم وبه پسر اولم کم محلی کنم ولی قشنگ تونستم مدیریت کنم همه چیزو توهم میتونی فقط کافیه سرپا بشی به خودت مطمعن باش نگو نمیتونم

عزیزم فکرای منفی رو بریز بیرون
قرار نیست همه بچه ها کولیک و رفلاکس بگیرن
من خداروشکر دوتا بچه هام ازین مدلا نبودن،یکیشون خ نارس بود یکم اذیت کرد برای شیر خوردن و ب مرور خوب شد.
زیر نظر فوق تخصص نوزادان ببر.
من ک ۳ تا بودن بچه هام تا یکسال و نیم مامانم پیشمون بود وقتایی ک شوهرم خونه بود با شوهرم نگه میداشتم.
ب نظرم وقتی بتونن بشینن و ب غذا بیوفتن راحت تر نوزادی خودت میتونی نگهشون داری.
چه اسمای قشنگی گزاشتی😍من عاشق اسم علی بودم ولی گزاشتم علیرضا
گفتن ب ابجد اسمم علی نمیخوره
اسم خواهرمم آلاست😍خدا حفظشون کنه

منم میترسیدم ولی از ۴۰ روزگی گفتم میخام تنها باشم ک کلاف زندگیو پیدا کنم خیلییییییی سخت گذشت تا ۴ ماهگی و بعدش کم کم همه چیو انداختم رو روال
ن همیشه ولی خداروشکر همه چیو اوکی میکنم
کمکیم ندارم مادرمم تازه فوت شده🫠🥀
از لحاظ روحی و روانی داغونم
ولی منم ی مادرم و بچه هام تمام امیدشون منم

چرا همچیو سخت میگیرید مگه میشه نتونی متوجه نشی مادرا قویتر از این حرفان تا اخر که مامانت نمیتونه پیشت باشه من از روز اول زایمان پاشدم کارامو انجام دادم چند روز خواهرم پیشم موند بعد خودم بودم و دوقلوها از پسشون بر اومدم الانم نه ماهه شدن

عزیزم کاملا عادیه این نگرانی هات همه ما وقتی تازه مامان میشیم از دیدن فسقلی ها کلی نگران میشیم ک نکنه اتفاقی‌ براشون بیوفته اصلا بد به دلت راه نده همه نگرانی هات عادیه ولی باید باهاشون مقابله کنی یعنی دلتو گنده کنی همه بچه هاهم رفلاکسی نمیشن رفلاکسم نهایتش تا چهارماهگیه به خاطر چیزی ک اتفاق نیوفتاده خودتو اذیت نکن

اگه خوبه خو لذت ببر
ببین بیای جلوتر پااااره میشی حقیقت محض ، منم مامانم تا دوماه کمکم داد ، ازون ب بعد خودمم ، اگ شوهرم باشه کمک میده نباشه خودم ، مامانمم هراز گاهی میاد ، یا یوقتایی میرم خونشون
ولی خیلی سخته خیلی چالش داره ، مطمئن باش سخت ترم میشه ، من دیگ نا ندارم هم روحی هم جسمی خستم

وای منم میترسم از الان 😥😥

سخته ولی میگذره، من ازاول زایمانم تنهابودم، تاشیش هفت ماهگی خوبه زیاد سخت نیست بعدش یکم سخت میشه تا دوسالگی بعددوسالگی خیلی خیلی شرایط بهترمیشه، مطمئن باش ک توانشوداری ک خدا دوتافرشته ی جا بهت داده عزیزم

فکراتو منفی نکن‌..هر مشکلیم خدای نکرده پیش بیاد نگران نباش قابل حله.
من کمکیم تا ۴۰ روز مادرم بود و الان فقط شوهرمه .. و گاهی مادرم و مادرشوهرم . خودم اینجور میخواستم که بتونم به خودم تکیه کنم و سختم نباشه
در نهایت فقط خودت هستی که باید نگهداری کنی .
شب بیداری‌هاشون خیلی سخت هست ولی میگذره
قلقشون کم کم دستت میاد و عادت میکنی
خدا قبل از هر چیزی توانتو دیده‌.. تو میتونی❤️
به خودت سخت نگیر...