بعد زایمان بخاطر بی توجهی پزشکم و دستیارش که به اندازه یه بندانگشت بخیه نزد بود خیلی اذیت شدم تجربه زایمان اولم خیلی خوب بود اما این دومی واقعا حس میکنم تا مرگ رفتم و برگشتم بدتر از اون شیرم خیلی کم بود از خوردن قطره و قرص گرفته تا غذاهای که شیر و بیشتر کنه مصرف میکردم اما فایده نداشت دیگه از چهارماهگی مجبور شدم شیرخشک بدم و همسرم بجای درک کردنم مرتب مادری من و زیر سوال میبرد و میگفت از روی قصد به بچه شیر ندادی شرایط جسمی و روحیم و تنهایی که داشتم باعث شد روز به روز بیشتر تو خودم باشم و بابت هرچیزی اشک بریزم ماه قبل رفتم پیش روانشناس گفت کارهای انجام بده که خوشحالت میکنه حس میکنم ناچارم به خاطر بچه ام زنده بمونم پسر بزرگم 14سالش اگه اینا نبودن خودمو و خلاص میکردم 😭😭💔💔💔

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط