بچه ها به تجربه هاتون نیاز دارمممم🛑🛑🛑🛑🛑🛑🛑🛑🛑
دیروز دکتر دلانا میگف خواب مستقل دلانارو شروع کن
اگه الان که هفت ماهشه جدا نکنی دیگه تا چار پنج سال بغل خودت و شوهرت میخوابه
بچه میاد ک کانون خانواده گرم بشه نه اینکه شکاف بندازه
بعد گف اول برعکس بخوابونش بعد توی دور ترین جای اتاق بعد ببرش تو اتاق خودش بخوابونش
همزمان هم شیر شب رو ازش بگیر
ینی همون شیری ک بین پنج تا هفت صب میخوره
حالا یه سوال من اینه ک شماها کی بچتونو جدا کردین؟
ایا جای من باشید بخاطر شرایط جنگی این کارو میکنین؟ من حتما باید الان اینکارو کنم؟
بحث دومم اینه که دلانا الان تو بغلم با وعره ی اخر شیرش ساعت یازده شب میخوابه
دکترش گف هر گونه لینک خواب باید با مادر قطع بشه
برای خواب نه شیز بده ن رو پا بزار نه چیزی
بزارش توی جاش
اگه گریه کرد آرومش کن کنارش باش تا خودش خوابش ببره
من میترسم اینکارو کنم اخه گناه داره اینقد گریه میکنه تا به هق هق میوفته
میخواستم بدونم شماهایی ک شب بچه هاتونو خودتون خوابوندین چکار کردین که الان میزارینشون یه گوشه خودشون میخوابن؟
نکنه تا دو سالگیش عادت کنه تو بغلم با شیر بخوابه؟ درست میشه بعدا یا ن

۱۳ پاسخ

من قطع شیر رو قبول دارم
اما جدا کردن جای خواب رو از الان نه
از لحاظ روانشناسی بچه ها تا ۱۸ ماهگی باید با مادر ارتباط خوبی داشته باشند تا اضطراب جدایی که یه نوع فاکتور رشد طبیعی هست به اختلال اضطراب جدایی تبدیل نشه که تمام عمر درگیرش کنه


نکته بعدی اینکه به نظر خود من بچه ها هنوز توان مراقبتی کامل از خودشون ندارن که مثلاا اگه آب دهنش پرید به حلقش سریع بتونه مدیریت کنه و خودش رو نجات بده و...مثال هایی از این قبیل

من نمیتونم باید بغل خودم بخوابه من جاشو عوض کنم شوهرم نمیذاره

من دلم نمیاد آنقدر زود جداش کنم 🥲
من از اتاق میرم بیرون خوابش سبک میشه
ولی شیر شب فک کنم دوازده تا پنج صبحه

منم میخوام از ماه دیگه کم کم شروع کنم جدا کردن
خیلی خیلی سخته .حتی فکرشم برام ترسناکه ولی مجبوریم.
شرایط جنگیم که هیچی تموم شده رفته .
ولی من میترسم جداش کنم از خودم مخصوصا که ترس از جدایی گرفته
خیلی سختمه
نفس رو پا میخوابه هنوز.یکبارم برای شیر بیدار میشه

اره شیر شب رو قطع کن هرچی زودتر قطع کنی بهتره
اما خواب مستقل رو نمیدونم خودم هنوز انجام ندادم

ن کنارخودم جامیندازم میخوابه فعلاجدانمیکنم جاشو هیچ شکافیم بین منوشوهرم ننداخته شیرشبم میدم چون کل روزاشاااید۲۰۰تاشیربخوره

به نظرم شرایط هر بچه ای متفاوته بزار تو جاش تا خودش خوابش ببره برای هر بچه ای صدق نمیکنه مثلا پسر من اگه بغلش نکنم اینقدر گریه میکنه که دیگه هیچ جوره ساکت نمیشه بعدش تا صبح هعی با گریه از خواب بلند میشه اما اگه این شرایط رو بر اساس رفتار کوچولوی شما گفته که چه بهتر الان اگه جدا کنی کم کم مستقل میشه و خودت کمتر اذیت میشی اما متاسفانه این شرایط برا کوچولوی من صدق نمیکنه🫠

من الانم میزارم خودش شیر بخوره بخوابه کم پیش میاد رو پا بخوابه مگه اینکه لی قرار باشه و بیشتر وقتا هم برعکس خودم میخوابونمش ، روزا هم میبرم تو اناق خودش بخوابه ک کم کم عادت کنه ب اتاقش

واسه خوابوندم بچه رو گریه ننداز هرجور ک راحتی بخوابون من دخترم یروزایی باشیر میخوابه یروزایی تو بغلم باید بچرخونمش یروزایی انقد نق میزنه گریه میکنه تا خسته میشه بچس بنظرم نمیشه مثل ما یهو برن تو جاشون بخوان ک بخوابن زمان میبره

من اگه از خودم جدا کنم مگه خوابم میبره همش استرس دارم
بعدشم زوده گناه داره بچه

من جدا نکردم
شیرشبشم قطع نکردم
چون ب شددددددت داره برا دندوناش زجر میکشه و میدونم ک الان واقعا وقت مناسبی برای این کارا نیست
از‌طرفی ام شبا خیلی زیاد با گریه های شدید بیدار میشه که دکتر گفت استرس و اظطراب نبودنتو داره
فعلا که جدا نمیکنم حداقل

من توی طول روز می‌ذارم توی اتاق خودش بخوابه
اما فعلا شبا پیش خودم می‌خوابه
واقعیت کم کم دارم عادت میدم بره توی اتاق خودش بخوابه
ولی خوب دختر من ساعت ۱۲ شب حدودا می‌خوابه ساعت ۴ الی ۵ بیدار میشه واسه شیر بعدش ۷ صبح

اضطراب جدایی هم خیلی داره
فعلا می‌خوام حلزونی برم جلو
واقعیت خودمم استرس میگیرم اگر تنها باشه میگم خدایی نکرده اتفاقی نیافته

من دخترم۶ماهش نیست ولی چندشبه میزارم رو تخت خودش می‌خوابه خودم میرم اتاق خودمون قبلاً من اتاق دخترم میخوابیدم اگه واسه شیر بیدارشد ک شیر میدم اگه بیدار نشه نمیدم نمیشه ک بچه بیدار بشه شیرندی گشنشه ک بیدار شده دیگه یکم سخته تواتاق جداخوابوندن آدم همش از خواب میپره میرع سرمیزنه ولی کم کم جفتمون عادت میکنیم بنظرم بهتره زودتر جدابشه

سوال های مرتبط

مامان 🌹رز مامان 🌹رز ۱۳ ماهگی
قطع شیر شب من از وقتی رز دوتا دندون پایینش دراومد (حدود یه ماه پیش)، کم‌کم و برنامه‌ریزی‌شده شروع کردم شیر شبش رو قطع کردن. به نظرم نه قطع یکهو جواب می‌ده، نه برای خود بچه خوبه.
اولین کاری که کردم این بود که همزمان با شروع غذای کمکی و دراومدن دندون‌ها، فاصله‌ی بین وعده‌های شیر رو بیشتر کردم. حجم هر وعده رو یه کوچولو بیشتر کردم ولی فاصله‌ها رو طولانی‌تر کردم تا به گرسنگی با فاصله عادت کنه.
بعد که به این فاصله‌ها عادت کرد، شیر شب رو محدود کردم به فقط یه بار، حدود ساعت سه یا چهار صبح.
کم‌کم که مقدار غذای روزش بیشتر شد، برنامه‌م این شد که حدود ساعت هفت تا هفت و نیم شب یه چیز مقوی و سیرکننده که دوست داره بهش بدم؛ مثلاً پوره موز و آووکادو که معمولاً خیلی میلش می‌کشه. بعد می‌خوابونمش.
ساعت ده یا ده و نیم شب، توی خواب بهش حدود ۱۵۰ سی‌سی شیر می‌دم و بعدش معمولاً تا شش یا هفت صبح می‌خوابه و دیگه شیر شب نمی‌خواد.
برای من این روندِ ریزریز و تدریجی خیلی جواب داد، هم بچه اذیت نشد، هم بدنش با شرایط جدید هماهنگ شد.
به نظرم هر مادری باید با توجه به شرایط بچه‌ی خودش جلو بره و قرار نیست همه دقیقاً یک مدل عمل کنن. مهم اینه که با آرامش و بدون عجله پیش بریم.
این مسواک چیکو هم عالیه برای مسواک شب دندونای کوچولوش🤍