پسر من زیادی اجتماعی شده بغل همه میره اصلا حس وابستگی نداره فقط هم دوس داره بغل بشه بره حالا من موندم چیکار کنم ی وقتایی واقعا دوست ندارم یانسیت ب کسی حس خوب ندارم رو مغزمه اخه بچه هم که حالیش نیست چی بگم

شاید خوب باشه ولی نه بغل همه حتی هر غریبه و رهگذری بگه بیا بریم بره و من جلوشو بگیرم حرص خوردنش برای منه واقعا

بابا خوبه که توهم استراحت کن پسره من تا مهمونی جایی میریم میچسبه بهم غریبی میکنه بغله هیچکی نمیره جز منو باباش مامانبزرگش

واقعا بنده برگذیده ای بخدا من کم اوردم همه جا یکی چسبه ب من بغل هیچ کس نمیره

بنظرم اینجوری خیلی بهتره الان دختر من بغل هیچکسی نمیره جایی میریم فقط میزنه زیر گریه و مدام باید بغلم باشه

آزادش بزار قرار نی از هرکی ما بدمون میاد اونا هم بدشون بیاد ک

بچه پسرم اینطوره دخترم نه زیادمحل نمیده ولی درکل منومیبینه میپره روم