#چَنگم_نَزن_وحشی 😈💧
#part_28



داشتم کم کم خجالت می‌کشیدم.
البته کسی اینجا نبود که از شرم حضورش خجول بشم‌.

شاید عمدا داشت اینجوری صدا در می آورد که به گوش من برسه.
کلافه روی تخت نشستم و زانو بغل گرفتم که برای بار هزارم امواج صداش به اتاقم رسید:
- دارم دیوونه میشم،...از دیشب دارم براش له له میزدم.

خیلی بزرگ بود؟ منظورش از خیلی چقدر بود؟
من چرا داشتم تصورش میکردم؟ از ناپاکی ذهنم احساس گناه کردم ...اما آخه اشکالش چی بود؟ چاووش شوهر منم بود.

نفسم تنگ شد.
نباید آرزو میکردم کاش من به جای زیور بودم اما انگار ویارم بهم غلبه کرده بود.
این بار صدای زیور نازک تر شد:

- بگو فقط منو میخوای ...بگو اون دختره پنجاه کیلویی نمیتونه مثل من راضیت کنه!

منظور جواب چاووش بودم.
مشخصا که جوابش همین بود ...اما انگار قصد به زبون آوردن نداشت و صدایی ازش نیومد ...

فقط چند ثانیه بعد دیگه صدای قیژ قیژ تخت و زیور متوقف شد که بالاخره نفس راحت کشیدم.
وای که من جای اون از نفس افتادم و ضعف کردم.

برای رفع این حال نزار پایین رفتم و شکلاتی دهنم گذاشتم که صدای پایی از پله ها توی تاریکی متوقفم کرد.

لپام پر از شکلات بود و بدنم سرد ...
نگاهم دقیق شد که با دیدن چاووش و سیگار گوشه لبش، نفسم رفت.

- تو چرا بیداری هنوز؟
.-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-
تب ریفلاکس کولیک بازی با کودک

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط