خانما من یه دختر ۵ ساله دارم خیلی مهربونه و دلسوزه ارومه هنوز نمیتونه از پس خودش بربیاد کسی زور بگه بهش نمزتونه جواب بده همش بازد دنبالش باشی امروز با چندتا دوست مهدکودکش و ماماناشون رفتیم پارک همه چرخ اورده بود به جز یکی اونم فقط زورش به دخترمن میرسید دوچرخه دخترم فقط دستش بود دخترم منه مثل بدبختا دنبالش میدوید حتی زور نداشت دوچرخه خودشو بگیر سوار شه دو سه بار من رفتم دعواش کردم میگم چرا چرختو نمیگیری بازی کنی خودت میگه گناه داره یه وقت ناراحت میشه میگم بابا یه دور بده نکه دیگه خودت سوار نشی...از اونور وایمیسه تو نوبت تاب همه میان سوار میشن زور میگن بهش هیچی نمیگه ..واقعا نمیدونم چیکار کنم از پس خودش بربیاد میترسم چند روز دیگه میره مدرسه من نیسم همه بهش زور بگن

منم اینجوری بودم، ینی من اینجوری نبودم ، پدر و مادرم اینجوری بارم آورده بودن دقیقا همون موقعی که باید اسباب بازی مورد علاقه امو میدادم به دختر همکار بابام و اگه نمیدادم دختر بدی میشدم ، دقیقا همون موقع که دمپایی هایی که روش حساس بودم باید میدادم دخترخالم بپوشه بره دستشویی چون اگه نمیدادم دخنر بدی بودم، بعدش یاد گرفتم دختر خوبی باشم ، وسایلمو به همه بدم ، یادگرفتم تو سری خور باشم، الویت آخر زندگی خودم باشم تا بشم اون دختر خوبه که مامان بابام میخواستن، همیشه و همیشه از حق خودم گذشتم تو مدرسه تو دانشگاه حتی دخترخالم اومد با دوس پسرم دوست شد و من همش نظاره گر بودم
تا اینکه ازدواج کردم و کم کم همسرم بهم یاد داد لازم نیس همیشه اون دختر خوبه باشم تا دوسم داشته باشن، اوایل تو زندگی متاهلی به قدری اذیتم کردن که حتی به طلاقم فکر میکردم ولی دیگه یاد گرفتم خودمو دوست داشته باشم یادگرفتم مهم نیس مامانم یا بابام بهم بگن دختر بدی ادبی شدی دوستت نداریم یا هرکی دیگه این حرفو بهم بگه مهم نیس ، مهم اینه خودم خودمو دوست دارم، الان از حق خودم نمیگذرم، بی خودی واسه کسی دلسوزی نمیکنم کسیم بخواد بهم زور بگه جرش میدم

به نظر من اون شخصیتش اونجوریه
سعی نکن با زور و دعوا درستش کنی خیلی بیشتر آسیب میبینه
اما با صحبت های آروم یا نمایش های غیرمستقیم بهش بفهمون که باید بتونه حقش و از بقیه بگیره
بفهمه که دلسوزی زیادی فقط به خودش آسیب میزنه

اوخوداااا خجالتیه
اگر معلم خوبی گیرش بیاد مشکلی پیش نمیاد من خودم تو کلاسام به بچه‌های خجالتی سعی می کردم بیشتر توجه کنم.
بعضی وقتا نیاز نیست حساس بشی بزرگتر که بشه کم کم قلق آدما دستش میاد.
اعتماد به نفسش توی محیط خونه باید خیلی بره بالا کم‌کم توی موارد دیگه هم جرعتش بیشتر میشه.
مثالا سعی کنین یه مهارت رو خوب یاد بگیره مثلا موسیقی یا نقاشی بره کلاس یا هر چی که دوست داره.
کم کم جرعتش برای ابراز وجود بیشتر میشه. چون حس می کنه مفیده و دیده میشه و صداش شنیده میشه.
تو این سن حساس نباشین.
بهش تشر هم نزنین چون سرافکنده میشه فکر می کنه حتما من اشتباهی کردم که بقیه اینطوری رفتار می کنند.
بگین بیا درستش کنیم بقیه‌اش با تو.
یکی از اقواممون و حتی دانش آموزام اینطوری بودن اولش همینجوری اما الان نمیشه صداشون رو ساکت کرد😂🤌🏼

خیلی شبیه منه اصلااا نزار هرجور شده نزار این مدلی بار بیاد فردا تو سری خور میشه .
مهربونی خیلی خوبه یادش بده مهربون باشه ولی نزار اینجوری بشه.
نشد مشاور ببرش

بچه منم همینطور
البته پسر من 4سالشه
اصلا نمیتونه دفاع کنه از خودش
روز‌13بدر شب رفتیم خونه پدر عروسمون
بچم داشت با بقیه بازی میکرد تو اتاق پدر عروسمون زده بود تو گوش بچم اینم اصلا نه چیزی گفته بود ارومم گریه میکرد جیغ نزده بود منم خیلی حرصم میگیره
هر چی هم بهش میگم‌هر‌کی تورو زد بزنش بازم .......

منم بچگیم اینجوری بودم این خیلی بده خیلی اذیت بودم بچه ها همه گرگ بودن من میترسیدم ازشون یا کتکم میزدن😂از راهنمایی خوب شدم

آجی هر جوری شده نزار اینجور بار بیاد منم مثل دختر شما بودم همه زور میگفتن بهم حقمو میخوردن نمتونستم از خودم دفاع کنم الانم که ۲۱ سالمه هی همون آش و همون کاسه نمیتونم خیلیم ضربه میخورم ولی به خودم قول دادم انشالا دخترم به به دنیابیاد جوری بارش بیارم مثل من نشه شمام بچه ات هنوز کوچیکه روش کار کن این اخلاقشو ترک کنه تو این اجتماع مظلوم باشی به فنا رفتی

باهاش کار کن نمی‌دونم یجوری متوجهش کن منم این طوریم خیلی بده همه حق تو میخورن تو ام فقط میشی تماشاگر