عزیزم ببخشید اینو میگم ولی چون تجربه شو داشتم میگم اصولا"پسرای اینجوری پدر خوبی ندارن ازپدرشون حساب نمیبرن ورابطه شون با پدرشون خوب نیس نقش پدر خیلی موثره که چارچوب خانواده باشه بقیه ازش حساب ببرن هرچقدر مادر خوب باشه چون مادر احساسی عمل میکنه
نباید خیلی سر به سر پسرای نوجوون گذاشت... هرچی بیشتر بهش گیر بدین بدتر میکنه
اگر میتونی از مشاور کمک بگیر ک چطور باهاش رفتار کنی
با مشاوره حرف بزن راهکار میده زیاد گیر ندید الان دیگه نمی شه به نو جوان گفت برو کنار میرن یه بلایی سرخودشون میارن
ببین باید مثل یه دوست باشی باچرب زبونی وقربون صدقعه رفتن بکشیش به سمت خودت وزیادگیرندی
رفیق بد خیلی تاثیر داره
کم کم بکشونیدش سمت خودتون با پدرش مث دوتا دوست باشن زیادم بهش سخت نگیرید وامرونهی کنید
پسر خودته؟من برادر شوهرم ۱۷ سالشه درسو که کلا ول کرد دیگه نرفت مدرسه اصلا هم خونه ی خودشون نمیره شبا بخوابه بیشتر میره خونه ی برادراش میگه خونواده منو درک نمیکنن زیاد حرف میزنن با مادرش ممکنه بحث هم کنه ولی زدن نه البته تفاوت سنیش با مادر پدرش هم خیلی زیاده اصلا همو درک نمیکنن
روزانه پیام مشاور، متناسب با سن کودکتون دریافت کنین.
سوالاتتون رو از مامانای با تجربه بپرسین.
با بازیهایی که به رشد هوش و خلاقیت فرزندتون کمک میکنه آشنا بشین.