۵ پاسخ

شربت انجیر بگیر معدش راه میفته.بعدم سعی کن تشویق کنی مثلا دختر من عاشق پارکه باهمین قول پارک رفت دسشویی یاد گرفت

پسر منم همینه عزیزم . 😭😭😭😢 رسما دیگه دارم دیوانه میشم. الان مجبورم ببرم پیش روانپزشک . ببینم اخه دردش چیه نمیگه .
همش شورت. و شلوار میشورم . شورت هم عینکی خریدم که خیالم راحت باشه .
اما خسته شدم . هر جایزه ای که بگین براش میخریم خریدم . . مامان شاهان پسرتون استرس نداره ؟ مثال یهو بحثی بیاد تو خونه دعوا کنین روش تاثیر بزاره ؟ من مطمینم پسرم از استرس نمیگه

لواشک خریدم نمیخوره

عزیزم بهش بگو اگه تو شلوارت پی پی کنی مثلا فلان چیزو نمیخرم ولی اگر بیای دستشویی فلان چیزو میخرم، اینجوری با تشویق ببین جواب میگیری

عین پسر منه من که دیگه رد دادم باهاش جیشو میگه دستشوییم میره ولی پی پی رو عمرن بره بشینه میریزه تو شلوار روزی ۲۰بار فقط شلوار میشورم ب هیچ صراطی مستقیم نیس
اوایل یبوستی بود منم بردم دکتر کلی دارو داد الان بهتر شده ولی داروهاش تموم شدن انداختم فقط رو پودر پدرولاکس خیلی کمک میکنه روغن زیتونم زیاد میریزم تو غذاهاش عالیه لواشکم میدم در کل مشکل بزرگ زندگیم همین شده بیشتر پسرایی که دورو برمن همین مشکل رو داشتن قبلا

سوال های مرتبط

مامان ماهان و آوین مامان ماهان و آوین ۴ سالگی
آخيش خدایا شکرت چه استرس‌ها که نکشیدم برا پسرم
پسرم الان 4 سال و 9 ماهشه از وقتی که از پوشکش گرفتمش جیشش رو همکاری کرد ولی امان از پی پی اوایل میرفت دسشویی خوب بود بعد چند ماه یهو شروع کرد به سرپا پی پی کردن و اندازه پشکل پی پی میکرد هر جا میبردم یه پشکل مینداختم تو شلوارش کسی متوجه نمیشد ولی من همش استرس کشیدم تو مهمونی بیرون خیابون چه روزای بدی بود پسرم هم یوبس بود همم سرپا پی پی میکرد همم اینکه به خودش زحمت نمی‌داد بشینه فشار بده کل روده اش تخلیه بشه چه دکترا که نبردم چه داروها که ندادم چه استرس ها که نکشیدم وای خدا نمیدونم چطور توضیح بدم چقدر سختم بود پسرم بزرگ شده بود 4 سال و نیمش شده بود ولی باز تو شلوارش پی پی سرپا پی پی

تا اینکه اومدم سه ماه پیش یه دوره شربت استئوکر بهش دادم خدا رو هزار مرتبه شکر از اون موقع پسرم رویاهاش نشست پی پی اش میومد فشار میداد کلا تخلیه اش میکرد الان نزدیک سه ماهه پسرم خوب خوب شده نه دارو میدم نه چیزی یوبس شم برطرف شد غیر میکنم اون همه یوبستش بخاطر سرپا بودنش بودنش بود که پی پی میکرد
شما نمیدونید چقدر خوشحالم که این سختی راه از جلوی راهم برداشته شد