مامانایی که کمکی ندارین و دست تنهایین...
شده یروزایی تا حد فروپاشی برسین؟از دیت گریه های بچه،کارای نصفه مونده خودتون،مغزی که در حاله ترکیدنه..😞
اون لحظه عکس العملتون چیه؟
شده بچتونو دعوا کنید اون لحظه؟
غذای کمکی،فرزند پروری شبرخشک کولیک رفلاکس

اره شده سرش داد زدم

بله گلم همیشه

اره ولی یه نفس عمیق میکشم با خودم میگم اینم میگذره بدتر ازینم گذروندم و یه لیوان اب میخورم همه چیو ول میکنم ظرف خونه به هیچی دست نمیزنم میرم میشینم بچمو بغل میکنم روبیکا ویدیو نگاه میکنم وقتی اروم شدم بمچو میخانوم اروم به همه کارام میرسم قبلا بدتر اعصبانی میشدم میزدم ظرفی لیوانی میشکوندم یا داد میزدم حتی تو بارداری ولی الان نمیدونم چی جوریه ارومتر شدم بچمو حتی یه بارم سرش داد نزدم من حتی خانواده امم ایران نیستن دوتا خواهر شوهرم دارم یکش خوبه ولی یکش از مار افی جلو میزنه دیگه میگذره چیکار کنیم🤍

عزيزم من مامانم و شوهرم كمكم هستن ولى ميتونم بكم هر روز از دست نورهان به مرز فروپاشى روانى ميرسم و گريه ميكنم چون نميخوابه و همش بايد يا بغل يا بازى يا تلاش براى خواب باشه همه زندگيم و خودم رو هوا هستم

من خیلی داغون و خستم از به طرف این بچه نمیخوابه یعنی تا بخوابه من و دق میده از یه طرفم بابام سرطان داره اونا هم درگیر بیمارستان و دوا دکترن ناراحت بابام هم هستم دستشون و هم تنگ هزار تا فکر و خیال دارم

خداییش تا وقتی یکی داشتم نه. افسردگی داشتم، پسرمم تا ۲ماهگی فقط گریه میکرد خواب نداشت. تا یکسالگیشم اسیر رفلاکس بودیم. ولی فروپاشی‌های که الان گاهی وقتا دارم اون موقع نداشتم. الان حداقل ماهی به بار به این درجه از جنون میرسم از دستشون. در حدی که اصلا دیگه حالیم نمیشه اینا بچن گناهی ندارن. حتی ممکنه تو اون حالت سر دخترمم داد بزنم. ولی بیشتر یهو چندتا جیغ بلند میزنم و میوفتم رو گریه😢
دوتا بچه کوچیک، شوهرمم نیست حتی بعضی وقتا شبم نمیاد. منم آدمم یه ظرفیتی دارم

من دیروز روانی شدم نشستم گریه کردم آروم شدم همه چیو ول کردم چسپیدم ب بچه ی بیس دقیقه خابید سریع سریع کارامو کردم تا شب شوهرم اومد شام هم درس کردم

اره خیلی زیاد
من هرروز باشوهرم بحث دارم

اره شده ازخستگی پاهام جون نداشته باشه حتی نتونم وایسم انگشتام ازشدت خستگی بلرزن نتونن حتی بچرو بقل کنن اولا بچمو دعوامیکردم ولی الان نه چون خیلی برام شیرین شده نمیتونم بیشترسعی میکنم تحمل کنم خودمو اروم میکنم

من فقط ده روز اول زایمان مامانم پیشم بود دیگه تمام کارای بچه روی دوش خودمه دوتا بچه بزرگترم دارم و واقعا بعضی موقعها از شدت خستگی میخوام بترکم ولی چاره چیه باید ادامه داد ما خواستیم بچه ها بیان به این دنیا اونا گناهی ندارن و جز ما پناهی ندارن

آره شده، گریه کردم
نه بچمو دعوا نمیکنم اون طفل معصوم چه گناهی داره
الانم گشنمه، خوابم میاد،ظرفام مونده ،غذا ندارم صبحونه هم نخوردم
بچمم داره شیر میخوره احتمال زیاد بعدش بیدار میشه و نمیزاره هیچ کاری کنم

من که دیشب بچه اذیت میکرد شوهرم گفت یه هفته برید خونه مامانت خوابم بهم ریخته
منم قهر کردم اومدم😭😭😭😭😭