انگار داخل یه ماراتون هستیم ک هرچی میریم جلوتر سخت تر میشه….اینقد دخترم اذیت میکنه از نظر جسمی کم اووردم نگم از جیغاش ک مغزم درد میکنه…لجبازیاش یه طرف اینکه مدام میگه بغلم کن ….ب کارای خونه نمیرسم از یه طرف سرکارم میرم….کاش کمکی داشتم
مامانایی ک بچه بزرگ تر دارن کی راحت تر میشه؟دختر من ب معنای واقعی اسفالتم کرده از نوزادی تا الان
چرا بعضی بچه ها اینقد بدقلقن

منم از وقتی رفتم سرکار
خواب دخترم بهم ریخته…کارای خونه م همش می مونه…شبا نمیفهمم که خوابم میبره

دختر منم خیلی جیغ میزنه
یجوری انگار حرصش گرفته جیغ میزنه
میزنه تو سر خودش
اعصاب نداره
همشم چسبیده ب پاهام کاری نمیتونم کنم

سلام کلا بچه ها همین هستن پسر منم دیگه بیچارم کرده امروز نشستم یک‌ دل سیر از دستش گریه کردم فقط جیغ و گریه،همش هم بغل میخواد دیگه آدم کم میاره،مراحل سنیشون باید طی بشه بزرگتر هم بشن بازم دردسر جدید دارن

منم امروز تاپیک گذاشتم😆 پسر منم همینه

خداروشکر لنا از نوزادیش تا الان اذیتم نکرده بجز دوره‌ی دندون در آوردن که بچم خودش خیلی عذاب میکشه
البته از اون بچه مظلوم ها که ساکت یه گوشه میشینن هم نیست ،دوست نداره یه ثانیه هم بشینه یجا کنجکاوه به همه چیز دست میزنه میریزه زمین ،غذارو پخش میکنه اینور اونور ظرف و ظروف هم شده گاهی بشکنه😅ولی با هیچ یک از اینا مشکلی ندارم و دوست دارم همچیرو تجربه کنه مدام پشتشم که نیافته و آسیب ببینه .ولی بگم میچسبه بهم بی دلیل جیغ بزنه یا بهانه گیر و نق نق باشه نه نیست.
فکر کنم لجبازی و اذیت کردن بچه هم تا سه سالگی ادامه داره.

من حس میکنم رفته رفته سختتر میشه بخاطر همین الان قدرشو میدونم چون میدونم دوباره قراره سخت بشه
بچگیاش همش میگفتم کاش بزرگ شه سختیاش تموم شه ولی الان فهمیدم اونموقع از الان راحتتر بود😅منم تصمیم گرفتم از هر لحظش لذت ببرم با هر سختی که داره چون سختیا هیچوقت تموم نمیشن