مامانای عزیز خسته نباشید به نظرتون بچه داری چطوره؟
به نظرتون شما مادر خوبی هستید؟
موقع عصبانیت و تنش های عصبی چیکار میکنید آروم میشید؟
چطور به بچه ها تون محبت میکنید؟
من احساس میکنم گاهی به بن بست میخورم کم میارم دیگه توان ادامه دادن ندارم
من قبلا اینجوری نبودم خیلی ادم با صبر و حوصله ای بودم از وقتی شایان به دنیا اومد گاهی اینجوری میشم و تا چند روز ذهنم رو درگیر میکنه
ممنون میشم جواب سوالاتم رو طبق تجربه خودتون بدید
بچه داری
پوشک شیرخشک فرزندپروری

به نظر من بچه داری با اینکه شیرینه سخت ترین کار دنیاست چون دیگه هیچ کاری رو با خیال راحت نمیتونی بکنی تفریح خواب حمام و دسشویی رفتن.من سعی میکنم بیشتر باهاش بازی کنم بغلش کنم .ولی خیلی وقتا هم کم آوردم یا دخالتای بقیه باعث شده عصبانی بشم صدام بره بالا اما خیلی پشیمونم.منم خیلی آدم صبوری بودم ولی نمیدونم چرا بعد زایمانم کلا یه آدم دیگه شدم.من قبل از بچه دار شدنم هر جا میرفتم بچه های کوچیک همیشه اطرافم بودن.ولی الان بعضی وقتا حوصله بچه خودمو ندارم

منم اگه يبار عصبي بشم سرش داد بزنم بعدش همش خودخوري ميكنم ك چقد مادر بديم يا مثلا اگه ي وعده بهش چيزي درست نكنم عذاب وجدان دارم همش … ولي خوب ما مادرا چي ماهم آدميم ديگه واقعن گاهي ادم كم مياره انگار از درون حساس پوچي ميكني بنظرم بهترين حالت بچه داري اينكه مادر حدقل روزي يكي دوساعت برا خودش باشع تنها بره بازار پارك كافه هر جايكه دوست داره اينجوري توي اون چندساعت از نظر فكري و بدني اروم ميشع ميتونه بهتر ادامه بده

بچه داری سخت هست ولی شیرین هم هست،سختی هاش با وجود همسر خوب و همراه با وجود کمک های شوهر خیلی آسونه شکرخدا.😘
بله شکرخدا مادر خوبی هستم از نظر خودم،نظر بقیه رو هم نپرسیدم چون مهم نیست😊
موقع عصبانیت از دست بچه فقط ازش فاصله میگیرم مثلا میرم تو اتاق دیگه یا شوهرم میبرش بیرون در حد دو دقیقه دم و بازدم انجام میدم آب خنک میخورم ودوباره برمیگردم پیشش😇
محبت هم که قربون صدقش میرم باهاش بازی میکنم شعر براش میخونم بغلش میکنم با موهاش بازی میکنم زیاد زیاد بوسش میکنم. 😘
این احساس شما هم احتمالا بخاطر اینه که شوهرت کمک نمیده یا بچه فقط با شماست. برا خودت وقت بزار پیاده روی کن برو بیرون بدون بچه ی تایمی از روز بچه رو بده باباش هرکار دوستداری انجام بده

بچه داری خیلی سخته منم گاهی فکر میکنم مادر خوبی نیستم اصلا بعد زایمان خیلی حال روحیم فرق کرده ودچار تنش های روحی واسترس واضطرابم نمیدونم چیکارکنم

هر چی میگذره داره سختتر میشه
سعیمو میکنم مادر خوبی باشم ولی با این وروجکا ادم خیلی کم میاره من بیشتر با غذا خوردنش مشکل دارم عصبی میشم سرش داد میزنم جدیدا دارم تلاش میکنم بیخیالش باشم ولی خب نمیشه

منم کم میارم چون دست تنهام و وقتی برای خودم ندارم معمولا ؛ اما اینطوری به خودم کمک کردم و اوضاع رو خیلی بهتر کردم :
کارهای خونه اولویت نیست ، کثیفی و بهم ریختگی عیبی نداره گاهی
بچه هرکاری دلش میخواد در صورتی که اسیب به خودش نزنه باید انجام بده
تمیز کردن کاری نداره
هر روز عصر که هوا خوبه با بچه میرم پارک
روحیه خودمم عوض میشه
بچه هم با بقیه بازی میکنه

سعی خودمو میکنم باهاش مهربون باشم و زیاد بغلش کنم و مدام قربون صدقه میرم
چون دارم تمام تلاشمو میکنم پس از خودم راضیم

واقعا بچه داری سخته و صبر و حوصله زیاد میخواد ، بچه گناه داره باید در رفاه و آرامش باشه. من که مادر خوبی نیستم خدالعنتم کنه خیلی سعی میکنم مادر خوبی باشم ولی بعضی وقتا واقعا کم میارم خودم زندگی سختی داشتم خیلی آدم عصبی هستم ولی خیلی سعی میکنم با پسرم مهربون باشم . الانم که اسباب کشی داریم خیلی اذیت میکنه فقط دلم میخواد سریع جا ب جا بشیم