خیلی حس عذاب وجدان دارم از اینکه باردار شدم بچه اوردم با اینکه تمام تلاشمو میکنم ک هیچی براش کم نزارم ولی از نظر عاطفی یهو خسته میشم عصبی میشم طول روز یکم غر میزنم دعواش میکنم یا اینکه سعی میکنم همه چی براش بخرم اما چون خودم خونه ندارم مستاجرم براش اتاق اماده نکردم همه چیز خریدم ولی اتاق نداره همش احساس نیکنم کمبود داره
حس میکنم مادر خوبی نیستم ک دخترم ی سری چیزارو نداره اینک خودم مستاجرم خدایا اینقدر غصه خوردم سردرد شدم

ما اتاق هم داریم مستاجر هم نیستیم ولی پسرم اتاق نداره دوس دارم پهلو خودم تو گهواره باشع هر موقع بزرگ شد به اتاق نیاز داشت براش میچینم این که دیگ غصه نداره لذت ببر از لحظه بچه هامون بزرگ بشن غصه الانشونو میخوریم

بچه های منم اتاق ندارن عزیزم چیکار میشه کرد خب 😭

نگران نباش و عذاب وجدان نگیر‌ان‌شاءالله تا بزرگ بشه و متوجه بشه خونه میگیری یه اتاق خوشگلم براش درست میکنی پسرم اتاق داره کمدم داره اما خیلی نمیذارم تو اتاقش نمیمونه همش کنار خودمه رسما بی استفاده س

عزیزم اصلا عذاب وجدان نداشته باش ما خونه از خودمون دوتا هم بچه دارم هیچ کدوم هنوز اتاق ندارن پسرم پیش شوهرم می‌خوابه دخترم پیش من
پنج سالشون که شد براشون تخت و کمد و اتاق درست میکنم الان اصلا نیازی نبود واقعا
و یه چیز دیگه اینکه ماهم ادمیم حق داریم یه روزایی خسته بشیم

اصلا عذاب وجدان نداشته باش عزیزم. بچه تا دو سالگی واقعا به اتاق نیازی نداره. من اصلا جز تخت کنار مادر هیچی نخریدم چون نیاز نبود و مورد استفاده بچه نبود. خستگی هم برای همه هست و نباید خودتو به خاطرش سرزنش کنی. نی نی به یه مامان با حال خوب نیاز داره نه اتاق و وسیله هاش

اصلا عذاب وجدان نگیر عزیزم من با اینکه خونه برا خودمونه ولی خونمون یه اتاق کوچیک داره کمد خودمون و وسیله های دیگه ام گزاشتم اتاق جا نداشتم فقط براش یه کمد گرفتیم

منم عین شمام اصلا عذاب وجدان نگیر.طبیعیه خب ماهم ادمیم خسته میشیم