مامانا حس میکنم هیچکی درکم نمیکنه جونمم واسه بچم میدم خیلی دوسش دارم ولی خسته شدم تا دهنمو باز میکنم گله کنم همه میگن بسه دیگه ماهم بچه بزرگ کردیمو از این حرفا از ده روزگیش با اینکه هیچی بلد نبودم خودم دست تنها دارم بزرگش میکنم دلم میخواد یکم بعداز ظهرا بخوابم ولی هیچکی کمک نمیکنه بچه رو نگهداره😔😢

الان بچه بزرگ کردن خودش یه هنره

و اینکه برای همه مون یکیه

به نظرم دو تا تغییر مهم با نسل قبل داریم. یکی اونا همه دور هم بودن و کمکی داشتن. یکی هم از حق نگذریم تاب آوری نسل ما خیلی کمتر از اوناست. چون قدیم چندتا بچه که داشتن هیچی قالی می بافتن یا کمک مردا میکردن. در ضمن این همه امکانات رفاهی هم نداشتن. ما که گزینه اول یعنی کمکی رو نداریم باید روی تاب آوریمون کار کنیم.

اصلا قبلا رو با الان یکی نکنین بچه های الان باهوشن شلوغن بچه های قدیم برعکس الانی ها هستن

فقط خودمون که بچه داریم درکت میکنیم واقعا حق داری علی الخصوص دست تنها باشی

عزیزم مادرا را هیچکی نمیتونه درک کنه مادرنه میتونه گله کنه نه چیزی درسته شایدبعضی موقع ها سختی بکشیم ولی همه لحظاتش شیرینه انشالله اینروزا هم به خوشی وسلامتی میگذره بچه ها بزرگ میشن بعددلمون برای کوچیکیاشون تنگ میشه

هروقت بچه ات خوابید توهم بخواب یبار کارای خونه رو دیرتر انجام بده چندوقت دیگ بچه ات بزرگ میشه دیگ خوابش طولانی میشه راحت میتونی باهاش بخوابی و نگه داریش راحت ترمیشه نگران چیزی نباش همش میگذره و این دوران برات تجربه میشه واسه بچه های بعدیت

ولش کن همه همینن خدا کریمه تاهمینجااومدی یکمم بیای بزرگ میشه راحت میشی منت کسی رو نکش

ولا بچه بزرگ کردن خیلی سخته اونم دست تنها.منم با سه تا بچه الان دست تنهام