این بخشی از کتابیه که گفتم دارم میخونم.
کتاب سه بخش داره بخش اول درباره ویژگی‌های رشدی و تکاملی کودک یک ساله است. بخش دوم درباره خلق و خو و رفتارهاشونه، بخش سوم هم درباره ی رفتارهای درست و غلط بچه است که باید چجور باهاشون برخورد بشه.

این تیکه ای که عکسشو گذاشتم درباره سازگار بودن یا نبودن بچه با محیط، غذا یا چیزهای جدیده.
من خودم فکر میکردم مثلا چون زهرا از خانه بازی میترسه یا مثلا از یه غذایی خوشش نمیاد باید کلا بیخیال بشم.
ولی این مطلب رو که خوندم فهمیدم اگه بچه با آرامش و به مرور (مثلا تو بغل خودم که آرامش داره) مشغول دیدن خانه بازی باشه وقتی داداشش بازی میکنه، یا مثلا غذای جدید رو در معرض دیدش بذارم حتی اگه نخوره، بعد از یه مدت ترغیب میشه امتحانش کنه.
یادم افتاد که درباره پسرم هم این موضوع رو تجربه کردم تو مسئله سلمونی رفتن و اصلاح موهاش 😊 و یا تو مرحله از پوشک گرفتنش... لگن دسشوییش رو میذاشتم فقط ببینه و باهاش انس بگیره و بعضی وقتا همینطوری الکی روش مینشوندمش

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط