اینجا همه از اولین دیدارشون با نی نی خیلی قشنگ تعریف میکنن ولی من چون سر زایمانم خیلی شکنجه شدم، وقتی اولین بار دیدمش همش از درد و ادیتی که شدم گریه میکردم و با خودم میگفتم اخه چطور میتونم دوستت داشته باشم وقتی این همه اذیت شدم😭 ولی هر روز که میگذره بند بند وجودم به وجودش وابسته تر میشه و نمیتونم زندگیم قبل بچه رو تصور کنم🥹😭 خدا قسمت همه کنه انشاالله 🥹

پسرم ۲روزه میاره بالا اعصابم خورده

ای جان خدا حفظش کنه
من حالا میفهمم مامانم چرا طاقت غم تو چشمای مارو نداشت من اشک بچه م میاد میمیرم

دقیقا مثل من الان خیلی پشیمونم اون موقع محکم بغلش نکردم بوش نکردم الان میمیرم براش❤️

انشاالله منم همینجور عزیزم

من دقیقا یادمه. انقدر سر زایمان عمیق نفس کشیده بودم و فوتش کرده بودم بیرون گلوم میسوخت. وقتی گزاشتنش رو شکمم همینجور اشکام میومد و بهش گفتم خوش اومدی عزیزم. خیلی وقته منتظرت بودم. 🥺 الانم یادم میاد میخوام بشینم گریه کنم 😂

من برعکس حاملگی خیلی سختی داشتم اونقدر که واقعا روز به روز احساس مرگ میگردم ولی دیدن آدمی که ۹ماه منتظرش بودم واقعا عالی بود🥲

منم همبن بودم🥲ولی الان حیفم میاد که همون لحظه نگرفتمش تو بغلممم
حتی نگاهشم نکردم وقتی گذاشتنش رو‌شکمم

مادری حس شیرینیه
من دختر دومم اصلا احساسی بهش نداشتم دنیا که اومد تا دیدمش عاشقش شدم

ان شالله خیلی سخته بدون بچه
دقیقا منم اون لحظه‌ای که دیدمش حسی بهش نداشتم از بس درد کشیدم ولی بعدش دیگه کم کم وابسته شدم بهش

دقیقا منم همین بودم وهمین شدم