مامانا من احساس تنهایی زیادی دارم ... شوهرم همیشه با من قهره از هر رفتاری که من دارم ایراد میگیره کلا ازم ناراحته هر جا میرم هر کار میکنم انتقاد میکنه الانم که کلا قهره از اول بارداری به بهونه های متلف تنهام میذاشت و اصلا حالم نپرسید همش خودم آویزون خانوادم کردم منو جایی ببرن یا چیزی بخرن برام خودش که همش ناراحته نه جایی باهام میاد نه حتی دوست داره برا بچه چیزی بخره ... چند تا تیکه کوچیک مث جوراب و یکی دو تا عروسک کوچولو خریده ولی کلا بیخیال... راجع به اسمش هم نظر نمیده کلا ...تا هر چی میشه هم به من میگه خودت بچه خواستی ... همش تنهام میذاره میره خونه مامانش ... چون پدرش ۳ ماهی هست فوت کرده مامانش یه کم ناخوش هس... ۸ تا خواهر برادرن ولی نمیدونم لزومی که باید هر روز بره من تا آخر شب تنها بزاره چیه ... کلا حس میکنم خیلی تنهام

عزیزم ☹️ غصه نخور . چقدر سخت، آدم میمونه تو فکر این مردا چی میگذره

عزیزم ببخشیدا جسارت نمیکنم ولی شما که 8ساله اینطوری داری زندگی میکنی هنوز نمیدونی زندگیت پایداره یا نه چرا باردار شدی این طفل معصوما گناه دارن

ایشالا ننشم میره کنار دست پدره

عزیزم ولی کاش وقتی همسرت بچه نمیخواست نمیاوردی . اخلاقشو که میدونستی

عزیزم مگه ازدواجتون زوری بوده

بنظر من خودتو قوی نشون بده مردا عاشق زن قوی و با اعتماد ب نفسن شیوه زندگیتو تغییر بده ازش چیزی بخاه ولی نه با غر زدن و بحث و دعوا با اقتدار و احساس اینو بهش بدی ک پدر شدی وظیفتع با این جور مردا خیلی سخته زندگی کردن ولی تو باید خودتو تغییر بدی

چقدر سخت اخه چرا اینطوریه مگه زندگیشو دوس نداره.؟ ازدواجتون زوری بوده؟

دیگه باید کنار بیای این جور آدما عوض نمیشن تو باید خودتو قوی تر کنی

یک این که ممکنه این تصور تو باشه که اون جدایی رو دوست داره
ممکنه اون نیاز داشته باشه به توجهت و حتی شاید حس کرده داره تو رو با یه موجود دیگه شریک میشه براش سخته

دوم این که خب تازه عزیز از دست داره ناراحتیش طبیعیه و باید درکش کنی بذاری باهات درد و دل کنه
شاید خونه مامانش هم زیاد میره که جای خالی پدرش کمتر حس بشه برا مادرش خدایی نکرده توام بودی بیشتر میرفتی

سوم این که از اول اشتباه کردی ازدواج کردی ولی هنوز گردن خونوادتی! اینجوری مردا زیر بار مسئولیت نمیرن که
منم مامان و بابام زیادی لطف میکنن به من و همسرم ولی دوست ندارم و گاهی نمیذارم کاری که خود همسرم میتونه رو اونا برام انجام بدن مثلا جایی قرار باشه برم با همسرم میرم نمیذارم خانوادم منم ببرن

اگه میگی خیلی نگرانه هزینس برو بیمارستان دولتی زایمان طبیعی

قربونت برم بهش فکر نکن، آروم باش به کوچولوت فکر کن که چه مامان قوی داره،که کنارش هست با تمام چالش ها، تو میتونی چون زن قوی هستی که تونستی تا اینجای کار تو دلی ات رو نگه داری،خداروشکر سالمی نی نی هم سالمه،که آرزوی خیلی از زن هاس که این حس رو تجربه کنن،حالا به این فکر کن که از پس این چالش بربیای.
تا الان تونستی این حس هارو تجربه کنی فقط به راه حل فکر کن نه به مشکلات. تو از پسش برمیای خوشگلم مامان قوی.
چه خوبه هنوز هم زن های قوی و وجود دارن و جا خالی نمیدن به مشکلات. بهت افتخار میکنم که تنهایی از پسش داری برمیای.
خدا بزرگه به راه حل فکر کن. موزیک های بی کلام مثل مانترا گوش بده ذهن ات خالی میشه.

انشالاااا نی نی قشنگتون بدنیا میاد همه چیز درست میشه یکم صبر کن سعی کن آویزونش نباشی و بهش بگو هرچیزی باید انجام بده نه به حالت التماس و آویزون شدن بلکه قاطع بگو هرچقدر ببینه ضعیف و وابسته ای بهش بیشتر کنار میگیره

تو بهش توجه کنی محبت کنی بازم همینه اخلاقش؟قبل بارداریم همینجوری بوده؟