وایییی من حس میکنم اصلا آمادگی نداریم برا زایمان و شب بیداری ها 🥹💔
شماها آماده اید ؟
از ی طرف خیلی خوشحالم ک قرار فسقل تو دلمو بلاخره ببینم ✨️☺️
از شوق دیدنش خواب به چشمم نمیاد از الان که بهش فکر میکنم میدونم چقدر برام خاصه 🥰
چقدر دوستش دارم و وقتی به دستای کوچیکش صورت بامزش فکر میکنم اشک تو چشمام جمع میشه🥺
با خودم میگم بلاخره این دوری تموم میشه و میاد تو بغلت یه بار تجربشو داشتم میدونم اون لحظه ک بچه رو میدن تو بغلت آنقدر سرشار از حس خوبی ک حس میکنی دنیا رو بهت دادن و چشات برق شادی میزنه 😍🧡
اما حالا از ی طرف دوست دارم( تموم بشه این بارداری مزخرف🤦🏻‍♀️)
اما از طرفی پر از ترسم 😢💔
حس میکنم اصلا آمادگی ندارم 😓

خدا به توان آدم نگاه می‌کنه بچه میده
مطمئن باشید در ما دیده این توانایی رو 🤲♥️

منم🥺

دقیقا منم همین حسو دارم
پسرم سه سال و نیمشه
و یه ماه و نیم دیگه دخترمم میاد
انگار این اخرا رو گذاشتن رو دور تند
از یه طرفم عذاب وجدان دارم که نتونم به پسرم درست رسیدگی کنم یدفعه تو دلش غصه نخوره ناراحت نشه از اینکه کمتر پیششم

دقیقا منم همش با خودم میگم از پس بزرگ کردنش بر نمیام قراره چجوری تا صبح بشینم نگهش دارم یا گریه کنه نتونم آرومش کنم دیوونه میشم به اینا فکر میکنم اصلا فکر میکنم یک باز سنگین رو دوشمه 😤😤😤 خسته کننده است حتی فکر کردنش

هم دردیم عزیزم

دقیقا منم این حس رو دارم