قبلنا انقد حالم خوب بود و شوخ و شنگ بودم
ولی الان واقعا انگار کمرم شکسته کاملا از لحاظ روحی خالی کردم
همش غصه میخورم و حساب کتاب میکنم
واقعا زمونه سخت شده به خدا کم آوردیم
خدایا کمک واقعا دیگه نمیشه
گناه بچه هامون چیه😔😔

همه همینن🥺

هیچی خواهرکاری ازدستمون برمیاداصلا

من دیگه از لحاظ مالی و چیزایی که نیاز دارم و بهشون نمی‌رسم که سِر شدم ، دیشب به شوهرم گفتم خودمو تو آینه میبینم غصه‌ام میشه..
دیگه اون دختر شاد قبلی نیستم ، پر انرژی و پر از ذوق زندگی کردن. یه وقت یجوری انرژی داشتم که میتونستم ساعتها راه برم و بدوعم.
الان چی؟ زیر چشمام گود و سیاه شده، اعصابم ضعیغه، موهام کم‌پشت شده. بی حوصله‌ام. یه وقتا کفر میگم .
گاهی فکر میکنم بچه داشتن ارزششو داشت که انقدر تغییر کنم ؟

چقد حرف دل منو زدی
زندگی نمیکنیم جوونیمون به باد رفت همش غصه همش فشار همش حساب کتاب

کمر ملتو شکستن که کمرشون شکست دیگه...
حال هممون همینه
زیاد فکر نکن
در لحظه خوش باش
چاره ای نیست فعلا

این چند ماه اخیر همه یه روزایی احساس های شمارو تجربه کردیم بی تفاوت باش بهشون وگرنه از پا درمون میارن کاری از دست ما برنمیاد

همه همین جوری هسیم عزیزم. ما هم تو این برهه از تاریخ قرارگرفتیم .
من گاهی میخام دلداری بدم ب خودم
میگم
خب مامان من و اینام زمان جنگ ماها رو بدنیا آوردن
اون موقع هم چالش های زیادی داشته قطعا
نبود خیلی امکانات بوده ( بیشتر از حالا)
اما جنگیدن برا یه زندگی خوب
اما الان اوضاعشون مخصوصا مالی خوبه و راضین....
ما هم همینه
باید توکل کنیم بخدا و مشغول فرزندپروری باشیم و اگه بشه حتی کاری واسه،خودمون دست،و پا کنیم ک درآمدی داشته باشیم بازم

باور کن هممون اینجوریم

ماهم همینجورییم

عزیزم همه همینن . یکی دو درصد قشر مرفه جامعه هستن که دارن خوب زندگی میکنن