مامان های هم هفته من که نی نی دوم تو راهی دارن، شما هم مثل من استرس و عذاب وجدان داره از درون داغونتون میکنه؟ من شب ها که همسرم و پسرم خوای هستن می‌شینم به هزارتا سناریو ی منفی که ممکنه پیش بیاد فکر میکنم، نگران رابطه ام با پسرم هستم بعد از زایمان، میترسم ازم دور شه، یا با خواهرش ارتباط نگیره، میترسم افسردگی بگیرم و درک نشم از طرف اطرافیان، از هزار و یک چیز میترسم، فکر میکردم تجربه ی دوم راحت و ریلکس باشم ولی انگار بدتر شد

همدردیم مدتیه کار هرشبم شده فقط گریه وترس از اینکه پسر بزرگم احساس کمبود محبت کنه 🥲

من پسرم ۷ سالشه هر روز میپرسه خواهرم کی بدنیا میاد
در اصل پسرم گفت بچه بیاریم

منم از خیلی چیزا میترسم هر شب به بعد از زایمان فکر میکنم چون خاطرات خوبی از زایمان اولم ندارم

دقیقا منم همین فکرا رو همیشه میکنم
بیشترم نگران پسرمم سه سالشه با خودم میگم اگه یهو شیطونی کنه بیاد نزدیک خواهرش یا یه کار خطرناک بکنه من و باباش دعواش کنیم چقد روحیش آسیب میبینه
نکنه حسودی کنه نکنه حس کنه ترد شده اگه عصبی تر بشم چی نتونم مادر خوبی باشم چی 😅