بچه که بودم وقتی کار اشتباهی میکردم مادرم میگفت " اشکال نداره حالا چیکار کنیم تا درست بشه"
اما مادر دوستم بهش میگفت "خاک برسرت یه کار درست نمی تونی انجام بدی"

امروز هر دو بزرگسال و بالغیم. وقتی اتفاق بدی می افته اولین فکری که به ذهنم میاد "خب چیکار کنم؟" و با حداقل اضطراب و عصبانیت مشکل رو حل میکنم.
اما دوستم با مواجه شدن با اتفاقات بد عصبانی میشه و میگه "خاک بر سر من که نمی تونم یه کار درست انجام بدم، چرا من اینقدر بدبختم؟"

مادر و کودکی ها حرفای امروز ما و احساسی که به فرزندمان می دهیم تبدیل به صدای درونی فرزندمان خواهد شد.
مراقب باشیم چه پیامی برای همه عمر به فرزندانمان می دهیم.

سپیده فرهنگ

چه جالب
ممنون
آموزنده بود 💓🙏

چقدر جالب منم مادرم میگفت عیبه و منم هی تو ذهنم میگفتم خجالت و همش دختر عمه گرامی خودم رو میزد تو سرم الان دختر عمه من یکجای خوب سر کار میره و من همش ندای درونی که نمیتونم همش تو ذهنم مونده

چه پیام خوبی بود.سعی میکنم دیگه برااشتباهاتشون دعوانکنم .همین دیشب بطری آبی که تازه خریده بودم از دستش افتاد شکست عصبانی شدم دعواش کردم آخه به یه روز نرسید😖ولی بعد دیگه بغلش کردم گفتم جون عمت ازاین به بعد بیشتر احتیاط کن🤣

من بعداز هرکار اشتباهی به خودم میگم خاک برسرت فلج عقب مانده 😂
پس کار مادر گرامی بوده کرده تو مغزم
ولی سعی میکنم برا اشتباه بچه هام آروم باشم مخصوصا دخترم که بزرگه وخودشم کاردرسته خدایی اما پسرم که شیطنتش فرا بنفشه گاهی کم میارم 🤧