۲ پاسخ

🫶🏻👏🏻👌🏻🤌🏻

👌🏻👌🏻👌🏻👌🏻

سوال های مرتبط

مامان دختر اصفهونی مامان دختر اصفهونی ۴ سالگی
* # روشهای تقویت استقلال در کودکان:

۱ – بگذارید کودک مالک بدن خود باشد . ( خودداری از کنار زدن مداوم موهای کودک ، تکاندن خاک لباسش ، مرتب کردن یقه اش و .. )

۲ – خودتان را از جزئیات زندگی کودک دور نگاهدارید ( وقتی تکالیف مدرسه تو انجام می دی راست بشین ،‌موهاتو از جلوی چشمت بزن کنار ،‌دگمه های آستینت را ببند و … )

۳ – هر قدر کودک کم سن و سال باشد ،‌درباره اش جلوی روی او صحبت نکنید .

۴ – بگذارید کودک خود پاسخ بدهد (‌نشانه واقعی احترام به استقلال کودک این است که به سئوال کننده بگویید « خودش به شما می گه ، اون خودش می دونه » ) .

۵ – به آمادگی « نهایی » کودک احترام بگذارید ( گاهی اوقات کودک می خواهد به طور حتم کاری انجام دهد ولی از نظر جسمی و عاطفی هنوز برای آن کار آمادگی ندارد ،‌به جای مجبور کردن کودک می توان به او قوت قلب داد که آمادگی نهایی را به دست خواهد آورد ) .

۶ – مواظب « نه » های زیادی باشید ، بعضی از کودکان یک « نه » صریح را جمله ای مستقیم علیه استقلالشان تلقی می کنند ، تعدادی جانشین های مفید هست که می توانند بدون مواجهه و برخورد ، قاطع باشند.
مامان دختر اصفهونی مامان دختر اصفهونی ۴ سالگی
🤦🏻‍♀😒هرگز به کودک نگویید این‌قدر ترسو نباش!

🤡👎🏻برای آموزش دفاع کردن به کودک‌تان از نصیحت استفاده نکنید.

🤡👎🏻مثلا نگویید: «از خودت دفاع کن، چرا از خودت دفاع نکردی؟ چرا وقتی کتک خوردی هیچ کاری نکردی؟ نگفتم این‌قدر ترسو نباش؟»

🤡👎🏻 یا برچسب نزنید: «بچه من پخمه است، مظلومه، بی‌دست و پاست، اصلا این کتک خوره و ...».

🤡👎🏻یا زمانی که کودک‌تان کتک می‌خورد، خشم خود را از بقیه سر او خالی نکنید: «چرا هیچی نگفتی؟ همین‌طور وایستادی کتک خوردی؟» از همان ابتدا که کودک شما کتک خورد یا حقش گرفته شد یا هل داده شد، رفتاری را داشته باشید که انتظار دارید فرزندتان در آن شرایط انجام دهد.

✅🤌🏻مثلا اگر کسی کودک را کتک زد، دستش را با اقتدار، ولی بدون خشونت می‌گیرید و می‌گویید کار بدیه، نباید بزنی.

✅ 🤌🏻اگر به زور اسباب‌بازی را گرفت، می‌گویید این اسباب‌بازی مال اونه، این برای شماست، ولی اگه هردو موافق باشید می‌تونید با همدیگه تقسیم کنید.
✅🤌🏻 این رفتار‌ها باید بدون خشونت و خجالت گفته شود.

مادر آگاه ؛ دنیای روشن
مامان البرز مامان البرز ۴ سالگی
سلام سلام
امروز نشستم مفصل همه پیام ها و جواب ها و گفتگوها رو خوندم. چقدر چیزای زیادی بود برای یاد گرفتن. کاش بیشتر سوال و جواب کنیم. من به نظرم رسید در مورد یک موضوعی توضیح بدم بد نباشه.
کلمه خانواده اصلی، برای اشاره به خانواده زیستی غلطه. خانواده اصلی همون خانواده ایه که بچه رو بزرگ می کنه. که ممکنه خانواده زیستی باشه، ممکنه خانواده فرزندپذیر. بنابراین اگر به یک خانواده فرزندخوانده دار بگین، خانواده اصلیش... در واقع داریم میگیم که اصل رابطه ژنتیکیه و نه رابطه والد و فرزندیه تو.
یک غلط مشابه هم اینه که میگن، بچه خود خودت. برای اشاره به فرزند زیستی. نه!! فرزند خوانده هم بچه خود خود آدمه. حالا بچه آدم یا بچه زیستی آدمه یا بچه فرزندخوانده.
اگر از این دید به ماجرا نگاه کنیم مشخص میشه چرا این حرف درسته:
بچه بزرگ کردن، یک تعهده. یک تعهد که من مسئولیت پرورش کودک رو به عهده می گیرم. حالا این کودک ممکنه بچه زیستی ما باشه و ممکنه که فرزندخوانده ما. کسی که مسئولی رو قبول می کنه و درست انجامش میده والده. مادره یا پدره. آدم ها بابت زحمتی که برای اون بچه می کشن، حالا چه زیستی باشه چه فرزندخوانده، دوستش دارند. آدم ها برای عمر صرف کرده برای کودکشون عاشقش می شن. برای بیدارخوابی ها برای دنبالش دوودنها و برای هر چیزی. بنابراین والد اصلی همون کسیه که این کارها رو کرده. نه کسی که به هر دلیل نخواسته یا نتونسته این کارها رو برای بچه زیستیش بکنه.
به یک کسی که فرزندخوانده داره، نگین خانواده اصلیش، نگین بچه خودتم اگر بود، ... کلا این بچه بچه خودشونه و این خانواده هم خانواده اصلی بچه است.