پارت دوم : اتاق عمل
قسمت ورودی اتاق عمل تخت رو نگه میداشتن و یسری اطلاعات کلی و اولیه رو چک میکردن . توی مسیر من روسری خودم سرم بود و چون برام مهم بود اینجا بهم گفتن میخوای بهت شال بدیم که گرفتم تا راحت باشم و اگه شما هم براتون مهمه بگیرید چون پرسنل آقا از اتاق عمل تا زمان ورودتون به بخش همه‌جا هستند
من چون همسرم یکم نگران بود اجازه دادن تمام این مدت کنارم باشه و بعد رفتم اتاق انتظار که فقط خودم بودم
کمتر از ۱۰ دقیقه اونجا بودم که اومدن منو بردن اتاق عمل ، تا اینجا جابه‌جایی های بین تخت همه رو با همکاری خودمون باید انجام بدیم
توی اتاق عمل اول دوتا پرستار بودن یک خانم و یک آقا اومدن کنارم خودشون رو معرفی کردن و گفتن استرس نداشته باشم و تا ریکاوری باهام هستن
بعد تیم بیهوشی اومدن خیلی خوش اخلاق بودن و دونه دونه خودشون رو معرفی کردن و سرم و پالس اکسیمتر و ... برام وصل کردن همزمان دکترم اومد
دیدن سوند ندارم ، قرار شد بعد اسپاینال برام وصل بشه . مسئول بیهوشی که خانم بسیار خوش اخلاقی بودن کمک کردن بشینم ، اول انگار بتادین زدن و بعد سوزن اسپاینال که فقط لحظه ورودش به بدن اونم شاید چون من استرس داشتم یکم مثل گزش حشره درد داشت و درجا من گرم شدن پا و گزگز رو حس کردم
همزمان که دراز کشیدم لباسم رو دادن بالا مثل یک پرده که نبینم جلوی خودمو
ادامه.ش کامنت

میدونستم شکمم رو دارن میبرن ولی خب چیزی احساس نمیکردم فکر کنم نهایت ۴دقییه گذشته بود که فشار به قفسه سینه و معده‌م رو حس کردم و صدام درنمیومد و نفسم تنگ شد به دکتر بیهوشی گفتم و برام ماسک اکسیژن گذاشت و گفت چون دارن کوچولوت رو درمیارن عادیه
و من حتی صدای گریه‌ش رو نشنیده بودم شروع کرد به اذان گفتن در گوش مهدیارم که همزمان صدای گریه‌ش رو میشنیدم و بعد تموم شدنش گفت بندنافشو بریدم و آورد توی یک نگاه دیدمش
من گریه‌م بند نمیومد و همزمان تا دندون بی‌حس هم شده بودم😅
داشتم خداروشکر میکردم و با چشم بسته دعا میگردم که یدفعه پرستار پسرم رو آورد گفت مامان من اومدم و گذاشتش کنارم صورت به صورت شدم و من نمیتونم حس گرمای تنش رو اون لحظه که صورتش اومد روی صورتم وصف کنم
برای چند لحظه از حس‌های دنیایی جدا بودم و بعد بردنش

دیگه فقط میخواستم بخوابم، حس سبکی داشتم
لباس و آوردن پایین روم پتو کشیدن و بعد پرسنل آقا اومدن به کمک پرسنل اتاق عمل با زیرانداز انتقالم دادن روی تخت دیگه
سر تخت دیگه رو آوردن بالا و راحت همه جا رو میدیدم
تا ریکاوری مسئول بیهوشی و پرستار آقا باهام اومدن و نکات و گفت، سرت و بالا نیار ، نوشیدنی کافئین دار زیاااد بخور . تختم رو توی ریکاوری گذاشتن و گفتن ما دیگه کارمون تموم شد و خداحافظی کردن و رفتن

تقریبا ۵دقبقه گذشت من بی‌حسی تا کمرم رو حس میکردم که اومدن برام سوند گذاشتن و چیزی نفهمیدم،
یواش یواش بی‌حسی را تا قفسه سینه حس کردم و تمام این مدت دکتر بیهوشی بالا سرم بود و دقیق میگفت مثلا الان باید حس کنی نفس کشیدن سخته چون بی حس شدی قفسه سینه به سختی بالا پایین میشه و ...
دکترم اومد بهم نشون داد گفت دارم شکمت رو بتادین میزنم هنوز شروع نکردم
دیگه خلاصه عملم شروع شده بود ، ولی هم من خودم استرس داشتم هم این سنگینی بی‌حسی ی حس ترس بهم میداد که گریه‌م گرفته بود ، دکتر بیهوشی سرم رو بغل کرد پیشونیم رو ماساژ داد گفت من مثل خواهرت پیشتم نگران نباش همچی خوبه و حالم بهتر شد