مامانا دخترمو هررور میبرم توکوچه با بچه ها بازی میکنه مثلا بعد یه ساعت میخوام بیایم خونمون دخترم اصلا راضی نمیشه بیایم حتی وقتی بچع هامیرن خونشون همش باگریه میارم خونه چیکارکنم ب حرفم گوش بده قبلنا ب حرفم کم وبیش گوش میکرد بعد ۲ سالگیش دیگ اصلا گوش نمیده ن باخوراکی ن چیزای دبگ قانع نمیشه بیایم خونمون😫😫😫

نباید ببری بعدا عادت می‌کنه من که دوست ندارم با بچه های کوچه که هر کدوم یک نوع تربیتی دارن در ارتباط باشه
بهش گفتم کوچه بده و اونم قبول کرده شاید هفته ای یک بار با باش برن تا دم در

نبرش کوچه بگو چون برگشتنی گریه میکنی نمیبرمت

پسر منم همینه دیگه با گریه میاد بعدش ساکت میشه

وای خداا دختر منم اینجوری اصلاااا خونه بیا نیی

دو سالگی تا فک کنم ۴ سالگی اوج لجبازی چون می خوان مستقل باشن دختر منم قبلا سریع می خوابید الان هر شب با کلی درگیری و گریه می خوابه ولی اینو امتحان کن نیم ساعت قبل اینکه بری بگو مامان نیم ساعت دیگه وقت بازی تمومه بعد بیست دقیقه بعد ده و پنج چند بار هشدار بده دیگه سر تایم ببرش ممکنه چندبار اول لجبازی کنه ولی بعدا میفهمه باید اماده رفتن باشه من همیشه اینو برای پارک و تاپ بازی می گم مثلا ده تا تاب خوردی میریم بعد براش میشمرم کم کم دیگه اخری خودش میاد پایین

قبل از رفتن ۳ بار بهش هشدار بده
مثلا بگو بای بای نینی باز ۵ دقیقه بفد بگو بای بای کوچه باز ۵ دقیقه بعد بگو بای بای بیرون
یعنی ذهنش رو برای رفتن اماده کن یهو دستشو نگیر ببر

بنظرم از قبل باهاش صحبت کن و اینکه بهش بگو مثلا تا یکم دیگه میریم خونه این آخرین بازیه
میدونم دوست داری بازی کنی برای همین مجدد فردا میاییم الان وقت شامه بیا بعد شام باهم بازی کنیم

دختر منم اینجوریع .
طبیعت سنشون هست .لجباز میشن.
من بغلش میکنم میبرم تو . گریه هم بکنه . براش توضیح میدم که دیگه تایم تموم شده و با گریه نمیتونه منو راضی کنه.