۱۳ پاسخ

صد درصد اقدام چون با فرایند تنبلی تخمدان پروسه زایمان زمان بر تر از افراد عادیه من با تنبلی تخمدان با کلی قرص و دوا بعد یه سال باردار شدم تا جوانی بیار بالاخره که باید بری پس تا وقتی حوصله دارین بیار

اقدام میکردم کسی که تنبلی داشته باشه به محض ازدواج باید اقدام کنه

منم دقیقا شرایط شمارو دارم همسن شمام درسم مونده تنبلی خفیفی هم داشتم از نظر مالی هم مشکلی ندارم
باید خوب همه چیزو درنظر بگیری
ولی همش با خودم میگفتم درسته شرایط فعلا اوکی نیست ولی بدون بچه هم نمیشه تا جوونم حوصله و ذوقشو دارم شاید چندسال دیگه حس و حالش بپره😅
از یطرف هم دوست نداشتم اختلاف سنی زیاد بشه
ولی شما تحت درمان باشی واسه تنبلی مشکلی پیش نمیاد
کلا این سوال خودت و همسرت باید پاسخ بدین با توجه به شرایطی که دارین

چون الان ناباروری خیلییییی زیادشده من بودم یه بچه حتمااامیاوردم حالاکه میگی وضع مالیتون هم خوبه وامادگی هم داری بنظرم اقدام کن چون تنبلی هم داری معلوم نیست که زودباردارمیشی یانه

منم اونموقع دانشجو بودم باردار شدم ناخواسته بدلیل دانشگاه سقط کردم چون واقعا سخته این یه مسئله شخصی بین دو نفر هست ولی واقعا هنوز وقت داری نگران نباش فقط سعی کن تا زمانی که هر دو موافق بارداری شدید تا اون موقع هر ۶ماه یکبار چکاپ و زیر نظر دکتر باشی به امید خدا سرموقع بارداری سالم و راحتی داشته باشی

به نظرم اقدامم کن
تا باردار بشی دوسه ماه طول میکشه شایدم بیشتر

اقدام کن من باتنبلی بعد سه سال اخرم باiuiباردارشدم فک نکن بعد یکی دوبار اقدام نتیجه میگیری

عزیزم من الان چهل سالم شده و باورم نمیشه چون مثل برق و باد گذشت و خیلی ببخشید الان مث سگ پشیمونم که فقط دوتا بچه آوردم
چون حالا فهمیدم که چیو از دست دادم آخه آدم فکر می‌کنه همیشه فرصت بارداری و...داره دوساله اقدامم و نمیشه🤕

عزیزم تنبلی داری حتما برو دکتر چون طول میکشه باردارشی

منم تنبلی دارم۲۳سالمه تازه امسال اقدام کردم برا بارداری تو چهار سالم هست ازدواج کردم

اقدام کن اگه تنبلی داری
چون من تنبلی داشتم و قشنگ یک سال طول کشید تا درمان شد و باردار شدم

کسی که تنبلی داره باید زودتر اقدام کنه

سنت هنوز مناسبه عزیزم اما برای تنبلیت تحت نظر باش

سوال های مرتبط

مامان گل پسر خونمون🩵 مامان گل پسر خونمون🩵 هفته بیست‌وهشتم بارداری
برکه برکه قصد بارداری
💔 واقعاً می‌خوام بدونم شما جای من بودید چه فکری می‌کردید؟ لطفاً قضاوتم نکنید... 😔
چند روزه بین من و همسرم قهره. این بار تصمیم گرفتم مثل دفعات قبل مدام نرم سمتش و منت‌کشی نکنم، چون احساس می‌کنم این چرخه باید یه جایی تموم بشه.
اما با وجود همه ناراحتی‌هام، وقتی غذا درست می‌کنم، عمداً به اندازه اون هم درست می‌کنم یا کنار می‌ذارم. نه از روی عادت، نه از روی اجبار... فقط به این خاطر که نمی‌خوام تنش بیشتر بشه، نمی‌خوام از گرسنگی یا عصبانیت حالش بدتر بشه و خدایی نکرده روی رفتار با بچه هم اثر بذاره.
ولی امشب دیدم برای خودش املت درست کرد، نشست خورد و حتی یک تعارف ساده هم نکرد... نه اینکه من محتاج املت باشم، اصلاً بحث غذا نیست. بحث اینه که انگار توی اون لحظه فقط خودش رو می‌دید و من اصلاً وجود نداشتم. 💔
از یه طرف با خودم می‌گم شاید موقع قهر طبیعی باشه هر کسی کار خودش رو بکنه... از یه طرف هم دلم می‌گه مگه زندگی مشترک یعنی هر کسی فقط به فکر خودش باشه؟
واقعاً موندم... اگر جای من بودید، از این رفتار چه برداشتی می‌کردید؟ آیا توقع من بی‌جاست؟ یا شما هم از چنین رفتاری ناراحت می‌شدید؟
لطفاً فقط منصفانه و از روی تجربه‌تون نظر بدید. دوست دارم نظر خانم‌ها و آقایون رو بدونم. 🙏🌿🤍💔😔
بارداری بارداری بارداری بارداری بارداری بارداری بارداری بارداری