خیلی حالم بده در حال فروپاشی روانی هستم ‌. دریا خیلییی اذیتم میکنه همش لجبازی و گریه . من و میزنه . تمام ذهنیتم در مورد بچه داشتن بهم ریخته . حس میکنم خیلی مادر بدی ام . خسته و عصبی. خودمو دیگه دوست ندارم

میفهممت برای خودمم پیش اومده؛ به این فک کن که اون واقعا قصدش اذیت کردن نیست، یه بچه ی دوساله اصلا بلد نیست که اذیت بکنه کسی رو، اون فقط میخواد بازی کنه تجربه کنه؛ یکم با خودت خلوت کن و تصمیم بگیر که سعی ت رو بکنی اگه اون کاری کرد که اذیت شدی، اصلا به روی خودت نیاری و دعواش نکنی، تا میتونی باهاش بازی کن و بوسش کن و سر به سرش بذار و بخندونش؛ به این فک کن که یه مادر همه کس بچه شه و اونا به غیر از ما کسی رو ندارن، پس باید حال خودم رو خوب کنم و آروم باشم

اصلا آدم مناسبی نیستم برای حرف زدن زیر این تاپیک چون خودم لهِ لهم.

بچه اضطراب نداره؟ جیغ میزنه؟ پرخاشگره؟

بخدا که هممون همینیم خودتو ناراحت نکن 🥺این روزاام میگذره...
من دیروز انقد جیغ کشیدن که خدای منو بکش راحتم کن بعد گفتم غلط کردم بچه هامو کی بزرگ کنه 😀
اگه یه مرد با شعور و با درک کنارمون بود انقد اذیت و خسته نمی شدیم

وای که چقدر حالم به حالت نزدیکه

مامان دریا منم همینم بخدا😩
اینقد منو میزنه موهامو میکشه جلو بقیه خجالت میکشم
تو خونه کمتر ولی جلو بقیه بیشتر
دیروز بیرون بودیم اینکارو کرد گپشوارم انگار باز شده افتاده متوجه نشدم نصف شب فهمیدم نیست
امروزم اینقد اذیتم کرد نشستم به گریه کردن مثل بچه ها عین ابر بهار اشکم میریخت
چقد سخته دوری از خانواده و اینکه کسی رو نداشته باشی کلافه میشی بری حداقل باهم یه چای بخوری حال و هوات عوض بشه
چقد خودمو نفرین کردم چقد طلب مرگ کردم
😭😭😭
حتی زدمش دوبار ازبس عصبی بودم و سرش داد زدم
که این خودش بدتر بهم عذاب ووجدان میده و نابودم میکنه ولی گاهی دیگه صبر و تحنثملم تموم میشه🥺🥺🥺

تا میتونی ام برای اینکه حالت خوب بشه برو بیرون، من که بیرون رفتن واقعا حالم رو خوب میکنه، مهمونی، بیرون، خرید، قدم زدن، خانه بازی، پارک؛ هرجایی که برات مقدوره؛ پسرتم بذار تو کالسکه با خودت ببر

ممنونم عزیزم این روش و حتما امتحان میکنم

عزیزم میفهمم 😔 خسته نباشی واقعا

بعدم کل ۲۴ ساعتو تو کنارش نشین، پاشو برو مثلا تو آشپزخونه خودت رو با کارای آشپزخونه سرگرم کن، بذار ببینه تو هم کار داری؛ من وقتایی که هیچکاری انجام نمیدم و دائم میشینم پیشش، پسرم بیشتر اذیت میکنه

اگه لجبازی کرد بهش اصلا توجه نکن، انگار که اصلا متوجهش نشدی، بذار از سرش بیفته؛ مثلا تو میگی چراغو خاموش نکن اون میگه نه خاموش، بگو باشه، همین؛ خودش ببینه تو مقابلش نیستی و فقط با یه باشه تایید کردی و خیلی ام برات مهم نبوده، اصلا دیگه دنبال اون کار رو نمیگیره، بعد یادش میره تو میتونی بری چراغو حواسش نبودنی روشن کن


این مدل رفتار که تاییدش کنم و بیخیال باشم رو پسر من جواب میده

اینقد دلم گرفتە نمیتونم واست تایپ کنم وگرنە از شما خستەتر و داغونترم

دقیقا مثل پسر من خیلی اذیت میکنه من بچه 3 ماهه هم دارم اعصاب نمونده واسمون

صبوري كن،اگر ميتوني يه ساعتايي از كسي يا پدرش كمك بگير ك بتوني تجديد قوا كني يكم ب خودت برسي ك براي مدارا كردن باهاش انرژي داشته باشي،دعواش نكن زور نگو نزن،فقط با صحبت كردن و توضيح دادن قاطع كم كم نرمش كن،بيرون ببرش حتي شده توي حياط سنگ بازي و شن بازي ساده،پارك خانه بازي تعامل با بچه ها ارامترش ميكنه اگر مداوم باشه