این روزا پر از استرس ترس نگرانیم.بخاطره پسر سه سالم باید تنهاش بذارم برم زایمان .از زایمان اولم خاطره خوبی ندارم .دست تنهام کسی نیست یه کاری برام انجام بده .شوهرم نمیتونه اونجوری من میخوام درکم کنه تمام سعیشو میکنه ولی باز نمیشه .کیا مثل منن🥺

منم دخترم دو سالش هم نشده باید بزارمش خونه برم🥲

سخت نگیر یکی دوشبه میگذره

منم همینم
البته مامانم میاد بیمارستان ولی خب خودش داغون کمر و زانو، خانواده شوهر هم که دیگه خودت میدونی
دخترمم 5 سالشه
شوهرخواهرمم شهید شده خواهرم میره سرکار بچه هاش خونه مامانم هستن
کلا همه چی قاطی شده، خدا خودش کمک کنه

من پسرم ۱۸ ماهشه تا موقعه زایمانم ۲۰ ماهه میشه البته اگر زودتر زایمان نکنم مادرم پیشم نیست به خانواده شوهرمم نمیخوام بگم یه دختر ۸ ساله هم دارم به شوهرم‌گفتم بچه هارو نگه داره تا برم زایشگاه برگردم از الانم دارم همه کارهامو میکنم این هفته اسباب کشی هم دارم هیچ ادمی هم نیست که دلسوز باشه و کاری برام انجام بده سر پسرم که دنیا اومد مادرم اومد ۴ روزش بود پسرم که مادرم رفت مادرشوخرم اومد پیشم مثل خانزاده یه گوشه نشست من داغون ازش پذیرایی میکردم و ناهاروسام و صبحانه بهش میدادم تا ۱۵ روز سربارم بود مثلا پیش من باشه که جن زده نشم جن خودش بود هنوز اعصابم داغونه به شوهرم غر میزنم‌که چرا این بلا رو سرم اورد

منک یه پسردوساله دارم چی بگم شوهرمم زیادنمیتونه بچمونگهداره یعنی لج میکنه بچم اینم کلافه میشه

پسرت بسپار ب خواهر مادر زن داداش خواهرشوهر با دو روز نگهداری چیزی ازشون کم نمیشه ادم خو همیشه محتاج نیس اگر خودشون هم میزنن اون راه توهم پرو باش

مننننن دقیقا درکت میکنم عزیزم با این تفاوت ک شوهرم واقعت وقت و توانشو نداره انقد کارش سنگینه وقتی میاد خونه فقط خدمات میخواد و استراحت کنه باز بره سرکار هر روزم با پسرم دعوا دارن من باید سواشون کنم جفتشونم حق دارن و این وسط من شدم سنگ زیرین آسیاب😑
خدا بهمون توان و صبر بده فقط

خانوادت کجان