سوال های مرتبط

مامان دختر اصفهونی مامان دختر اصفهونی ۴ سالگی
* # روشهای تقویت استقلال در کودکان:

۱ – بگذارید کودک مالک بدن خود باشد . ( خودداری از کنار زدن مداوم موهای کودک ، تکاندن خاک لباسش ، مرتب کردن یقه اش و .. )

۲ – خودتان را از جزئیات زندگی کودک دور نگاهدارید ( وقتی تکالیف مدرسه تو انجام می دی راست بشین ،‌موهاتو از جلوی چشمت بزن کنار ،‌دگمه های آستینت را ببند و … )

۳ – هر قدر کودک کم سن و سال باشد ،‌درباره اش جلوی روی او صحبت نکنید .

۴ – بگذارید کودک خود پاسخ بدهد (‌نشانه واقعی احترام به استقلال کودک این است که به سئوال کننده بگویید « خودش به شما می گه ، اون خودش می دونه » ) .

۵ – به آمادگی « نهایی » کودک احترام بگذارید ( گاهی اوقات کودک می خواهد به طور حتم کاری انجام دهد ولی از نظر جسمی و عاطفی هنوز برای آن کار آمادگی ندارد ،‌به جای مجبور کردن کودک می توان به او قوت قلب داد که آمادگی نهایی را به دست خواهد آورد ) .

۶ – مواظب « نه » های زیادی باشید ، بعضی از کودکان یک « نه » صریح را جمله ای مستقیم علیه استقلالشان تلقی می کنند ، تعدادی جانشین های مفید هست که می توانند بدون مواجهه و برخورد ، قاطع باشند.
مامان ئالان مامان ئالان ۴ سالگی
چرا دست‌های کوچکِ هنرمندانِ ما، از خودکار فراری‌اند؟
سلام به همه‌ی والدینِ خلاق و همراهانِ همیشگیِ دنیای هنر! سپیده هستم، مربیِ نقاشی؛ کسی که ۱۲ سال است با دنیای رنگ‌ها و دست‌های کوچکِ کودکان زندگی می‌کنم.
خیلی وقت‌ها از من می‌پرسند: «سپیده جان، چرا پسرم/دخترم از نوشتن یا نقاشی با خودکار بدش می‌آید؟» یا «چرا زود خسته می‌شود؟»
باید بگویم: حق دارد!
شاید باورتان نشود، اما خودکار برای دست‌های زیر ۷ سال، یک «غولِ بی‌شاخ و دم» است! چرا؟
۱. فشارِ بی‌رحمانه: عضلاتِ کوچکِ دستِ کودک هنوز در حالِ رشد است. وقتی ابزارِ باریکی مثل خودکار را دست می‌گیرند، ناخودآگاه با تمامِ قدرت آن را می‌فشارند. این یعنی خستگیِ زودرس و اصلاً لذت نبردن از مسیرِ یادگیری.
۲. عدمِ کنترل: خودکار به خاطرِ روانیِ بیش از حد، روی کاغذ می‌لغزد. کودک برای مهارِ این لغزش، مجبور می‌شود به مچِ دستش فشارِ اضافه وارد کند—و این یعنی شروعِ یک عادتِ غلط که اصلاحش در آینده سخت است.
۳. قانونِ طلاییِ من: در سال‌های طلاییِ رشد، کودک باید با ابزارهای «ارگونومیک» کار کند. مدادشمعی‌های ضخیم، پاستل‌های قالبی و قلم‌موهایی که دسته‌ی خوش‌دستی دارند. این‌ها باعث می‌شوند کودک به جای «نوکِ انگشت»، از «کلِ بازو و مچ» استفاده کند؛ این همان نقطه‌ای است که خلاقیتِ حرکتی شکل می‌گیرد.