* "خوشحالم كه تو بچه منی! خوشحالم كه در كنارم هستی. خوشحالم كه خدا تو را به ما هدیه داده"

و جملاتی از این دست در برابر جملاتی چون

"كاش یكی برای چند ساعت تو رو نگه می داشت تا من نفس بكشم، از اولش هم تو رو نمی خواستیم، از وقتی به دنیا اومدی همه چی خراب شد، تو باعث شدی نتونم درس بخونم و..."

كودک نباید از اینكه وجود دارد احساس گناه كند و با این حس بزرگ شود. در عوض می بایست خوشحالی مان را از وجودش و در كنارش بودن عنوان كنیم.

حتی اگر کودک ما هنوز نوزاد است😊چون کودکتان با جملات منفی از همون نوزادی انرژی منفی دریافت میکنه ضمنا شما هم همینجوری عادت میکنین اونو به چشم یک عامل برای پیشرفت نکردن ببینین.

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط