داشتم با خودم فکر می‌کردم…

چقدر عشق به خدا و این زن بودن و مامان شدن تو وجودمه!

هر کسی یه دنیای رنگیِ خاص خودش رو داره.

یکی نگرانِ اینه که بچه‌ش چی بخوره، یکی با استرس می‌پرسه: “بچه‌م افتاد، برم دکتر یا نه؟”

یکی خونه‌اش از ریخت و پاش ترکیده، یکی هم نگرانِ رابطه و زندگیِ مشترکشه…

یکی نگرانِ اینه که بچه‌اش مولتی‌ویتامین بخوره، یکی هم با دغدغه‌ی پوشک و شیر و پمادهای سوختگیِ نی‌نی‌ها سر می‌کنه…

هزارتا چیزِ دیگه که شاید برای بقیه عادی باشه، ولی برای ما عینِ زندگیه.

خدایا، واقعاً از محبتت ممنونم که ما رو مامان کردی.

مرسی که این روزمرگی‌هایِ شیرین و باحال رو بهمون بخشیدی.»

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط