راستی حواست هست به بچه‌ات یاد ندی که قوی بودن یعنی بی‌احساس بودن!
وقتی والد، احساسات بچه را جدی نمی‌گیرد یا مدام به او می‌گوید «گریه نکن»، «حساس نباش»، «قوی باش»، کم‌کم این پیام را به او می‌دهد که:
«برای دوست‌داشتنی بودن، باید احساساتت را پنهان کنی.»

مگه رفتار والد چطوریه؟
❌ وقتی بچه ناراحت است می‌گوید: «این که چیزی نبود.»
❌ گریه‌اش را ضعف می‌داند: «بچه‌ی قوی گریه نمی‌کنه.»
❌ از او می‌خواهد همیشه ساکت، محکم و کنترل‌شده باشد.
❌ برای احساساتش جا نمی‌گذارد؛ نه برای غم، نه ترس، نه دلتنگی.
❌ وقتی کودک نیاز به همدلی دارد، به‌جای همراهی، او را به سکوت و تحمل دعوت می‌کند.

نتیجه چی می‌شه؟
بچه یاد می‌گیرد احساساتش را قورت بدهد.
در ظاهر ممکن است آرام، منطقی و حتی خیلی قوی به نظر برسد،
اما درونش از نظر عاطفی تنها می‌ماند.
این بچه‌ها در بزرگسالی ممکن است:
• سخت احساساتشان را بیان کنند
• از صمیمیت عاطفی فرار کنند
• نیاز داشتن را مساوی ضعف بدانند
• و برای دیده شدن، باز هم خودشان را سانسور کنند

🌾والدی که میخاد بچه اش با هیجانات سالم برخورد کنه چه کار می‌کند؟
✅ به بچه یاد می‌دهد احساس داشتن ضعف نیست:
«اشکالی نداره گریه کنی، ناراحت شدی.»
✅ احساس کودک را اسم‌گذاری می‌کند:
«فکر کنم ترسیدی.»
«انگار خیلی دلت شکست.»
«به نظر میاد عصبانی شدی.»
✅ به جای سرکوب احساس، راه سالم ابراز کردن را یاد می‌دهد:
«حق داری عصبانی باشی، ولی اجازه نداری بزنی.»
✅ به کودک می‌فهماند که قوی بودن یعنی احساساتت را بشناسی، نه اینکه انکارشان کنی.
✅ خودش هم الگوی سالم می‌شود:
«من الان ناراحتم، کمی زمان می‌خوام تا آروم بشم و بعد حرف می‌زنیم.»

🚨اما نکته آخر
قوی بودن یعنی با احساساتت آشنا باشی، نه اینکه از آن‌ها فرار کنی.
«تو می‌تونی هم قوی باشی، هم احساس داشته باشی.
گریه، ترس، دلتنگی و نیاز داشتن، تو رو ضعیف نمی‌کنه؛
فقط نشون می‌ده انسانی.»
کودکی که اجازه دارد احساساتش را تجربه کند، در آینده آدمی می‌شود که هم محکم است، هم صمیمی؛
هم می‌تواند از خودش مراقبت کند، هم می‌تواند با دیگران رابطه‌ی عاطفی سالم بسازد. 🌱
تیم دکتر طباطبایی فر

عالی ❤️

درود بر شما مادر مهربون و دلسوز که مطالب آموزشی رو به اشتراک می گذارید 💖

فقط/وقتی بهونه میگیره و میگه مثلا ورده رو من میخوام ببندم و با گریه میگه
میگیم گریه نکن حرفتو بزن😬

مطلب عالی بود مرسی