۱۲ پاسخ

قرار نیست خانواده ها از همه چیز مطلع باشن.
موضوع ناباروری یه جوریه که تا وقتی که قابل درمان هست و مشکل جدی ای نداره بهتره کسی اطلاع نداشته باشه مگر اینکه نیاز به کمک داشته باشید و مجبور باشید خانواده ها رو در جریان بذارید.
به شرطی که خانواده هم بتونن واقعا دلسوزانه کمک کنن نه اینکه بدتر سنگ بندازن و مشکل جدید ایجاد کنن

بهشون چیزی نگو هروقت میپرسن نی نی دار نمیشید بگید زوده

گفتیم بچه نمیخوایم

چیزی رو برای کسی توضیح نمیدادم از اول تو این شرایط کی بچه دار میشه همیشه اینو میگفتم

من شوهرم مشکل داشت هنوز یه ماه ازعروسیمون گذشت خاله شوهرم زنک زد ب شوهرم که خاله فکربچه باشین سنتون زیاده دیرشده براتون.حالاماچندسالمون بود۳۴سال.شوهرمم گفت باش خاله امری دیگه نیس تعارف نکن.دیگه ازمایشای قبل بارداری دادم من فقط تنبلی داشتم شوهرم اسپرمش صفربود.دیگه رفت دکتراورولوژیست دارو مصرف کرد دوسال تحت درمان بود.ولی من به خاهرش گفتم به روش نیارین مشکل داره خاهرشوهرمم رفت ب ننش گفت اینجوری خانوادش فهمیدن ولی ب هیچکس نگفتن.ولی خانواده خودم اصلانگفتم شوهرم مشکل داره گفتم مشکل ازمنه.تخمک ازادنمیکنم حامله شم

گفتیم بچه نمی‌خوایم فعلابعد چهار سال باردار شدم با ای وی اف هیچکسم نفهمید

قرار نیست هرچی اونا بگن انجام بدیم خیلی قشنگ با محترمانه جواب دادیم فعلا بچه نمیخوایم شرایطش نداریم
هر سری پرسیدن مشکل دارید گفتیم نه فعلا خدا نخواسته یا آمادگی نداریم

قایم کردیم ولی فهمیدن انگار رفت و آمد هامون رو زیر نظر داشتن

ده سال میگفتیم نمیخوایم تا دیگ اخرا خودشون فهمیدن دروغ میگیم

وضعیت اقتصادی خرابه تو این اوضاع بچه می‌خوایم چیکار

من بعد از گذشت دوسال ک ازدواج کرده بودیم درگیر دکتر بودم حتی مامانمم خبر نداشت
حتی iui هم کردم
دیگه ی روز مامانم اومد خونمون گفت میخوام ببرمت دکتر دیگ اونجا مجبور شدم فقط ب مامانم بگم
اگ دست خودم بود تا تشکیل قلب ب هیچکس نمیگفتم

به سادگی

سوال های مرتبط