مامانا کسی مثل من هست ؟ من حس میکنم خیلی سخت گیرم
والدگری و کنترل گریم زیاده، اعتناد به نفس پسرمو دارم ازش میگیرم، با اینکه ماشالا شیطون و مهربون سرزبون داره ولی خجالتیه و زود میترسه نمیتونه حرفشو بزنه
بچه های دیگه رو میبینم که چجوری حرفشونو نیزنن خواسته هاشونو میگن پسر من قانون پذیریش زیاده و سر همین میفهمم ی جاهایی اذیت میشه، مربی کلاسشم امروز بهم گفت بیشتر باهاش شوخی کن و بخند و بازی هیجانی کن، گفت جدی هستی
خودم باهاش بازی میکنم اما میفهمم مدام مغزم در حال تحلیل کردنه و استراحت نداره دکمه شل کن نداره
شماها چیکار میکنید ، من تو مرز بین قانون گذاشتن و نذاشتن موندم تعادلم بهم خورده... واقعا از خودم ناراحتم م مدام دارم خودمو سرزنش میکنم
مشاوره خوب هم پیدا نمیکنم
میشه از خودتو بگین شماها چجوری هستین

دختر منم خیلی خجالتیع تو خونه شیطون و ۲۴ متر زبون ولی بیرون اصلا واقعا از این بابت ناراحتم. متاسفانه نمیتونه حتی از حق خودش دفاع کنه بعضی وقتا میگم شده کپ خودم

قانون گذاری و مرز گذاشتن که واجبه
ولی نمی‌دونم چقدر و تا کجا و چیکارا می‌کنی
ببین کارایی که فقط مثلا ریخت و پاش داره تو خونه. آسیبی به کسی یا وسایل کسی نداره رو مثلا ول کن
نه گفتن همه جا لازم نیست
نه گفتناتو بذار برای چیزای واجب
یه وقتایی بذار به دل خودش لباس بپوشم. کثیف کاری کنه‌ ریخت ‌پاش کنه.
چون خیلی کلی گفتی نفهمیدم کجا قانون می ذاری ولی خجالتی بودن صرفا دلیلش قانون گذاری نیست
من خودمم خجالتی بودم پسرمم البته خیلییی بهتر و کمتر از من ولی تو جمعای غریبه خجالتی ولی تو آشناها شیش متر زبون داره
و اصلا فکر نمیکنم ربطی به قانون گذاری داشته باشه
احساس شرم بهش نده
مقایسه ش نکن با کسی
تو کارای خونه ازش کمک بگیر
تو انتخاب لباس
اینا اعتماد به نفس میده

من از سه سالگی تنبیه کردم متلا ب اندازه سن اش سه دیقه میشینه رو ی صندلی بدون حرف و کاری البته ب سختی تونستم موفق بشم تا یاد بگیره...دیگ مواردی ک نیاز تنبیه میکنم تمین مدل و بقیه چیزا رو اسون میگیرم..برعکس پسر من نمیتونه جدی باشه وسط بازی اینام زیاد میخنده...شاید چون سخت گیز نیستم اینجوریه.. بیرونم مغازه اینا راحت حرف مبزنه مخصوصا چون بحت خوراکی و اسباب بازی باشه میگ اقا لطفا اینارو میخریم ...فقط اگ جمع ناشنا زیاد باشه یکم اوایلش مباد پشتم قایم میشه بعدش یخ اش باز شه دیگ باید یکی کنترل اش کرد مخصوصا اگ بچه ببیینه...شما خودت ک واقفی ب رفتارت..فقط نفس عمیق بکش ی اب بخور برو از محل ناراحتی بیرون متلا اگ خواسی سفت بگیری کنترل کن خودتو..بچه من کار اشتباهم میکنه میگ ای بابا اشکال نداره.گ دیگ من ازاینور باید خونسردی ایشون تحمل کنم...راجب قانون حتما قانون خوبه و بزار اما جاهایی ک خطر نداره بره فرزندت یا چیز مهمی نیست زیاد متل قاضی رفتار نکن هنو بچست بزار کم کم هفت بشه یاد میگیره ..و در اخر رفتارت متل مامانمه اونقدر تو فاز این حرفو نزن این کارو نکن بوده ک من با این سنم همیشه میترسم اگ اینجوری کنم مامانم چی میگ دعوام نکنه یا از فلان کار از فلان خریدم خوشش نیاد چی.. همیشه تو ذهنم الویت مامانم بوده جوری ک لذت بعضی چیزا ناخواسته طبق عادت زهر میشه برام بااین ک ساید حنی من بعدش میبینم مامانم چیز خاصی هم نگه اما رفتارش شخصیت درمانده منو رقم زده و خوشحالم ک تونستم این زنجیره رو بوه بچم قطع کنم همیشه اینا مد نطرم بوده اوایلش سخت بود اما خیالم راحت شده سما از پسش برمیای ..ففط روخودت کار کن

دقیقا دختر منم خجالتیه و نمیتونه حرفشو بزنه این استرسش اخر منو میکشه خیلی برام مهمه چون خودم بچگیم تا ازدواجم خیلی بی زبون دهن و اعتماد ۰ هیجوقتم نتونستم حرفمو بزنم حالا دخترمم دقیقا مث خودم شده خیلی دوست دارم تغییرش بدم نمیدونم چیکار کنم خیلی هم تشویقش میکنم دیگه موندم

من اصلا سخت نمیگیرم
چیزی ریخته بشه اخرش جمع میشه
بچه منم خیلی اذیت میکنه
منم یه مدت عصبی شدم گاهی سرش داد زدم