از ی طرف پریودم از ی طرف پسرم بغلی شده تو گهواره یا زمین نمی‌خوابه میزارمش زمین. بیدار میشه بغلش میکنم میخوابع بالا میاره بعد بقیه فقط منو سر زنش میکنن احساس پوچی میکنم پسرم میبرم تو اتاق میخابونم همش میگن بیارش بیرون توحال بخوابه ولی سروصدا میکنن بیدارش میکنن می‌خوام برم خونمون اما شوهرم ی هفته خونه نیست تک تنها میفتم با این حالا هم خونه مامانمم خودم تنها کارا پسرم میکنم وقتی شوهرم هست کمکم می‌کنه وقتی من خواب باشم میاد عوض می‌کنه میشورش شیرش میده با اون حال از خواب بیدار میشم حس میکنم مادر بدیم خوابیدم پسرم شیر نخورده نمی‌دونم چرا اینجور شدم عذاب وجدان میگیرم گریم میگیره ☹️🥲🥲😭😭

اصلاااا واژه ی بغلی تا ۱۸ ماهگی معنی نداره
هر وقت بچه بخواد باید بغل بشه
پسر منم همینه
خیلی هم گاهی خسته میشم ، غر هم میزنم اما در خدمتشم.
خیلی هم مادر خوبیم ، مادر بی نقص مهم نیست، مادر دلسوز و آگاه مهمه.

وای آروم باش چند تا نفس عمیق بکش خانواده شوهرم به منم میگن بلد نیستی ولی من محل نمی‌دم بزار زر بزنن مهم شوهرته که راضیه دستشم درد نکنه که بهت کمک می‌کنه حرف بقه برات مهم نباشه

اتفاقا بهترین مامان هستی عزیزم همینکه احساس مسولیت میکنی خودش ثابت میکنه، از بهم ریختگی هورمونم هست من هنوز برنگشتم به قبل، عصبی و زودرنج شدم

چقدر منی🥹

همش طبیعیه مریم به هر حال تازه زایمان کردیم تق به توقم نخوره عذاب وجدان و ناراحتی و گریمون میاد توتنها نیستی عشقم مامان بدیم نیستی