سلام قشنگا
من چند روزه با همسرم در مورد بچه دوم حرف می‌زنیم و با قاطعیت میگه نه دیگه اصلا به بچه دوم فکر نکن
دلیلش هم اینه که میگه بچه فقط خوراک و لباس و پوشاکش مهم نیست آیندش هم باید تامین باشه
آخه مستاجر هم هستیم شوهرمم یه حقوق کارگری میگیره
پدری هم نداره که بگم حداقل پشتوانه مالی داره
ولی من نمیتونم خودم قانع کنم
همش با خودم میگم در حق پسرم ظلم میکنم که تنها باشه بعدن و خواهر یا برادری نداشته باشه فک میکنم اگه تنها باشه اجتماعی نمیشه و یه پسر گوشه گیر و افسرده میشه
با خودم میگم بچه ها خودشون بزرگ بشن میتونند آیندشونا با کار کردنشون تامین کنند...
نظر شما چیه؟؟🥲
شیرخشک. پوشک.فرزندپروری.رفلاکس.تب.پسر.دختر

حق با شوهرته تامین آینده هم نیاز ب پشتوانه مالی داره حالا خیلی فرصت هست برای بچه دوم یکم شرایط مالیتون مساعد شد اقدام کنید

با جمله آخرت شدیدا مخالفم که میگی خودشون بزرگ بشن کار کنن
پس پدر و مادرش چیکاره ان
مطمئن باش با آوردن بچه دوم در آینده با این وضعیت فقط اعصاب بچه ها خراب میشه

اینجوری داری بیشتر در حق بچه ت ظلم میکنی که با حقوق کارگری و مستاجری و پشتوانه نداشتن فکر بچه ی دومی
فقط بچه آوردن مهم نیست که آینده ش هم باید تضمین بشه بتونید در آینده پشتیبان باشید دیگه

همه میگن حق باهمسرته ولی من میگم کاملا اشتباه میکنیدهم بخاطرپسرت تک فرزندی اصلاخوب نیست،(من بااینکه یه دختروپسرداشتم پسرم میگفت داداش میخوام دخترم میگفت خواهرمیخوام.تااینکه بارسوم باردارشدم بازپسرشد الان دخترم میگه چرامن نبایدخواهرداشته باشه،وای بحال اینکه پسرت نه خواهرداشته باشه نه برادر.ظلمه درحقش)هم اینکه همه ماخودمون چطور زندگی هارو میگذرونیم؟؟چی داشتیم که ازدواج کردیم؟خودشون کارمیکنن تلاش میکنن.چه خودم چه خواهرام پدرشوهرهیچی ندادحتی خودمون قرض کردیم عروسی گرفتیم ازصفرشروع کردیم الانم بعد۱۴سال زندگی ماشاالله با۳تابچه خونه،ماشین کارودرآمد خوب داریم.پس ازالان فکر آینده نباش

بجه ها چجوری خودشون بزرگ میشن اینهمه اینهمه بیکار اینهمه آدمی که آرزوشونِ یه خونه یه ماشین داشته باشن اینهایی که هایی که اعتیاد دارن همه نتیجه ی طرز فکر اینه به بزرگ میشه آینده شون و با کارکردن تامین میکنن
الان همسر شما تونست تامین کنه؟ یا خیلی های دیگه تونستن
اینجوری فکر نکن این خیلی خودخواهیه

هنوز زوده به‌بچه دوم‌فکرکنی‌عزیزم بزار حداقل ۳یا‌۴‌ساله بشه خودت‌اذیت میشی‌

مهسا با توجه به اخلاق شوهرت بچه دومو میخای چیکار😑

خواهر برادر به چه درد میخوره الان ما ها که داشتیم چه گلی به سرمون زدن! الان هفته ای یکبار سراغ همو نمیگیریم

هنوز ۲۴سالته تا ۴۰ سالگی فرصت داری وقتی راضی نیست پا پیچش نشو

شوهر منم میگ فقط تک فرزندی

ولی پسر همسایه ما تک فرزند خیلی اجتماعی با ادب اصن یه آقا به تمام معنا یکم طرز فکرت درست نیست به هرحال هم پدر هم مادر باید راضی باشن تا فرزند دوم بیاد

ما وضعمون خوبه بچه دوم اوردم ولی بهت میگم بچه دوم حماقت محض اتفاقا در حق اولی ظلم میکنی چون محبت و توجه و اموال تقسیم میشه و کمتر میشه

والا ما شش تا بودیم با یه پدر کارگر الان هر کدوم بیا ببین چه خونه و زندگی داریم
سر بچه دوم شوهرم همین حرف شوهر شما رو میزد منم گفتم مگه ننه بابای ما یک هزارتومان به ما کمک کردن؟؟
ولی آینده بچه از الان ساخت میشه بچه تا کوچکه باید زبان یادبگیره حرفه یاد بگیره نه اینکه فقط بگی بشین درس بخون برو دانشگاه شاید چیزی شدی

اتفاقا من شوهرم گیر داده بچه دوم بیاریم و من دقیقا حرفای شوهر شما رو بهش میزنم

بچه دومت نمیگه توک پول نداشتی چرا منو اوردی توک نمیتونی برام چیزای ک میخام فراهم کنی

کدوم آینده کدوم کار بزرگ بشن عین ماها برای دو لقمه نون ب سختی و بدبختی

وضعیت از ابن ک هست بدتر میشه در آینده

من ک بچه تم تک فرزند میمونه
من و باباش ب توافق رسیدیم

بابا افسرده چی ..اینا همش حرفن ..راست میگه تو فکر خودت و شوهرت نیسی تو فکر اینده بچه ها باش
تو کشوری که سر پا نداره

حق با همسرته

عزیزم الان دیگه بااین اوضاع اقتصادی پیش اومده حق باهمسرته پسفردا بچه بزرگ میشه نیازاش خیلی زیادمیشه نمیتونی بهش بگی ک ندارم برو خودت تامین کن بالاخره باید ادم پشتوانه بچش باشه ادم یکی داشته باشه نیازاشو برطرف کنه خیلی بهتره تادوتابشن هردوتوحسرت باشن چیزی ک میخوان نتونی بگیری اینقدر سطحی نگاه نکن بنظرم

عزیزم واقعا شما خیلی سطحی به زندگی نگاه می‌کنید
انشالله همه چی واستون خوب رقم بخوره بتونی به اون چیزی ک میخوای برسی
ولی واقعا باید به زندگی عاقلانه نگاه کرد،نه احساسی
هزارن بچه تک فرزندی بزگ شدن و هیچ اذیتی نشدن
من خونه و ماشین از خودمه شغل همسرمم پردرآمده میگه بیاریم دومی رو ولی من راضی نمیشم

بزار بزرگ بشه نظرخودشم عوض میشه الان تو این اوضاعی ک برا زایمانت و .... خرج کرده هنوزم داره میکنه معلومه میگه نه

منم خودم اصلااااااا موافق نبودم با بچه دوم ب خاطر همینم قاطع گفتم نه و پسر اولم ۱۵ سالشه الان. ولی دیدم واقعاااا نمیشه و پسرم داره اذیت میشه حتی گریه میکرد غصه میخورد و مجبور شدم پا رو همه چی بزارم و بیارم و الان واقعا خوشحاله ولی اگه میدونستم مجبور ب تسلیم میشم زود تر میاوردم خیلی زودتر ولی بازم شکر منم مستاحرم خدا بزرگه اگه واقعا توانشو داری بیار یدونه بده

حق با شوهرته به نظر من فعلا دست نگه دار انشالا اوضاع تون خوب بشه بعد خودش نظرش عوض میشه.