میترسم دخترم بدنیا بیاد نتونم از پسش بر بیام نتونم ازش خوب مراقبت کنم هزار فکرو خیال تو سرم میاد🥲🫠
چیکار کنم دست خودم نیست واقعا

یه قدرتی خدا بهت میده که خودتم باورت نمیشه. اصلا بحث توانایی نیس غریزه اس که تو وجودت نهادینه میشه نگرانش نباش

من الان سزاریتی هستم خوب نمیتونم بغلش کنم بقیه کمک میکنن اول ناراحت شدم بعد دیدم طبیعیه

من الان اینجورم حتی گریه میکنم میگم نکنه کم‌کاری کرده باشم یا کم کاری بکنم

منم اونجوریم میگم چجوری قراره بزرگش کنم وقتی بیام خونه تنها باشیم چیکار کنم هم مواظبش باش هم کارامو انجام بدم و هرار تا فکر دیگه

😂💔تنها نیستی

طبیعیه
منم وقتی دخترم اومد با دو متر فاصله ازش نشستم با ترس نگاش میکردم و زااااااار میزدم تو بغل شوهرم که من بلد نیستم ازش مراقبت کنم و بزرگش کنم

دیگه نزدیک ۵ ساله از اون روز میگذره و من دست تنها و دور از خانوادم همه کاری میکنم😅

همه همینطورین

ترو خدا از این فکرها نکن منم خیلی دغدغه داشتم و خیلی با این افکار میجنگیدم تو بارداری وقتی فارغ شدم از ترس اون افکارم یه لحظه هم از بچه غافل نمی‌شدم شاید باورت نشه وقتی مرخص شدم تا ۴۸ ساعت دستشویی نرفتم فشار روانیش خیلی زیاده نکن عزیزم
حالا ایشالله که بچه ات همه جوره سالم باشه من زردیش دو بار بالا رفت دوبار گذاشتمش دستگاه تا کمر با شکم زخمی میرفتم تو دستگاه و هی گریه میکردم بعد کولیک گرفت هنوز که هنوزه فکر میکنم مامان خوبی نیستم درصورتی که واقعا نه زردی نه کولیک نه هیچ چیز دیگه ایی بخاطر من نبوده تا ۱۸ روزگیش شبیه تیمارستانی ها بودم چند روزی میشه یکم بهتر شدم انگاری که دارم به شرایط عادت میکنم

تو یه مادر شدی حالا همونطور که نه ماه تو شیکمت مراقبش بودی قطعا میتونی بعدهاهم ازش محافظت کنی ما مادرا الان از شیرم شجاع تر شدیم😂😅🫶🏻

اتفاقا میتونی من یک سال از ت کوچیک ترم ولی ب خودت قوت قلب بده بگو من بهترین‌ماملن دنیام‌ت میتونی

منم همین فکرها همش تو سرمه

ناخوداگاه خودت میتونی از پسش بر بیای نگران‌نباش

همین فکرها میاد سمتم
بی حوصله شدم دلم تنوع میخاد مثلا کتاب بخونم و پادکست گوش بدم ولی حوصلم نمیکشه

منم دقیقا همچین حسهایی دارم