از وقتی زایمان‌کردم اکثر مواقع حالم بده، خسته شدم
تو کل شبانه روز فقط نهایتا ۳ ساعت بتونم بخوابم
از بچه داری بیزار شدم🥲اطرافیانم همه درگیر کارای روزمره و زندگی عادیشونن، حتی شوهرم
ولی من زندگیم فقط شده بچه داری، حتی کارای خونمم ب سختی میرسم انجام بدم! بچه م شبا نمیخوابه و اذیت میکنه، بعد نزدیک ظهر ک میشه حدود دو ساعت بهم آوانس میده ک با خوابیدنش منم بخوابم، بعد اونم ک دیگه مثل الان، بدموقعس ک بخوابم چون باید ب کارای خونه برسم و بچه هم خوابه! بماند ک تا ۱۲ شب هزار بار میخوابه، بیدار میشه و نق میزنه، گریه مبکنه جوریکه ب سختی شام درست میکنم
الان دیگه واقعا تحملم تموم شد ب گریه افتادم
شما هم این حالو تجربه کردید؟ این بچه کی قراره نرمال بشه و بزاره منم مثل آدم شب بخوابم؟!

هعی همه همینیم

یکی از ماما ها میگفت تو کلاس بارداری که اگه میخواید به بچه شیر خشک بدید شب که تو خواب و بیداری هستن بهش بدید که خیلی متوجه نشه تو روز بهش شیر خودتون رو بدید

دو سه ماه طول می‌کشه تا یکم راحت بشی
اکثر ما خانوما وظیفه بچه با خودمون

طبیعیه گلم بخصوص اگه بچه اولت هم باشه تجربت کمتر هم صبر و تحملت کم کم عادت میکنی هم اون بچه یکم بزرگتر بشه جون بگیره بعد 40روزگی خوابش یکم بهتر میشه هر دوساعت برا شیر بیدار میشه کم کم خوابش عمیق میشه هر 3ساعت یه بار بیدار میشه حق داری ماه های اول خیلی سخته بخصوص اگه کمکی هم نداشته باشی کنارت

من بچه ام ۳ روزه اس دیشب تازه شزوع کزد به گریه و بی قراری امروز بردم دکتر گفت توزادا اصلا به شب و روز ما کاری تدارن از یه جای گرم و راحت در اومدن تا خودشونو وفق بدن همینه باید کنار بیای باهاش تا بگذره تا ۲ ۳ ماهگی

حتی نمیزاره صبحانه بخورم، ناهار درست کردن ک ابدا نمیشه
صبحا بهش شیر خشک کمکی میدم و باقی روز شیر خودم ولی دوستم میگه عادت میکنه ب شیشه شیر و سینتو ول میکنه! اگر شیر خشک نخوره صبحا واقعا روانمو بهم میریزه از بس مک میزنه سینمو تا از ضعف ب مرز غش کردن برسم

منم دقیقا شرایط شمارو دارم 🥲 همین الان دراز کشیدم که دوساعت بخوابم برای شب بیداری جون داشته باشم