سلام دخترا روزتون بخیر🌱
بیاید منو یاری کنید🥴🥲موندم بخدا دیگه
هرچقد میخونم و میبینم بازم بلد نیستم انگار 😕
من تو کتابِ(کتابی که ارزو میکنید والدینتان خوانده بودند) میخونم که وقتی نمیخواید بچه یه کاریو انجام بده یابه چیزی دست نزنه یا مثلا الان وقت انجام کاری نیست که میخواد باید باهاش همراهی کنید و دلیل بیارید و قاطع بگید نمیشه،،، حالا من از صبح تا شب دارم فکر میکنم چه دلیلایی برای انوشا بیارم و باهاش همراهی کنم تا جایی که میشه🤣
بعد ۶٠درصد اوقات من کم میارم جلوی خانوم خانوما انقد گریه میکنه که مجبور میشم کاری که میخوادو انجام بدیم! حالا این هیچی من میترسم فکر کنه همه چیز باید طوری باشه همیشه که میخواد و یا اینکه لوس بشه واقعا نمیدونم چه رفتاری درسته و چیکار باید بکنم
مثلا از دیشب وقت غذا میگه منو بزار تو تاب تابم بده هرچقدرم باهاش صبحت میکنم اصلا نمیخواد(البته شاید اینکه حالش خوب نیست و دیروز چندین بار اورده بالا و دندون دردم داره) دلیلش باشه
حالا شما بگید رفتارتون چطوریه مخصوصا خانومایی که زیادکتاب میخونید یا مشاوره کودک دارید❤🫰🏽

بهت پیشنهاد میدم فایل های صوتی تربیت فرزند دکتر هلاکویی رو گوش بدی از ۰ تا ۱۸ سالگی میگه چیکار کنی

عزیزم وقتی دندون درمیاره خیلی دردش زیاده اصلا به تربیت و تنبیه فکر نکن بزار وقتی حالش بهتر شد

عزیزم تا سه سالگی هیج قانون واجبار وبایدی رو بچه اثر نداره وقتی به یه کاری که وقتش نیس گیر داده انجام بده سعی کن حواسش پرت یه چیز دیگه بکنی با زبون گرفتن آروم آروم از اون کارردورش کنی

خب همین کم اوردن جلوی گریه کار رو خراب میکنه و میفهمه میتونه با گریه به خواسته هاش برسه تا جایی که میتونی باهاش همراهی کن ولی جایی هم که نمیشه و برای خودش و دیگران خطرناکه واقعا نباید بشه حالا هرچقد هم گریه و زاری و اصرار کنه این میشه قاطع بودن اول باهاش همدلی کن بعد کوتاه و مختصر توضیح بده چرا نمیشه(هرچند که الان خیلی بخش منطقی ذهنشون فعال نیست)بعد بهش جایگزین بده

به جایگزین ایمن و سالم بهش میدم
اگر موقع غذا دوست داره تاب بخوره
غذارو بزار کنار ببرش رو تاب بازی کن بگو هر وقت بازیت تموم شد غذا میخوریم

جایی ک نمیخوام بره زودی بلند میشه با هیجان میگم عه بیا دستت بده مامان بریم مثلا اونجا رو ببینیم یکم راه میریم باهم اما اگر بخواد لجبازی کنه گریه جیغ بزنه محلش نمیدم میزارم گریه کنه نمیخوام باج گرفتنو یاد بگیره

به عنوان کسی که دکترای تعلیم و تربیت داره میگم، چون تو شرایط خاصی هست و رفتارش تحت تاثیر حال جسمی هست، باید یه مقدار باهاش همراهی کنی تا درد رو فراموش کنه. البته نه در کارهای خطرناک، بلکه از طریق وقت گذاشتن و حوصله کردن تو کارهایی مثل تاب خوردن که دوست داره. در حالت عادی که حالش خوبه، باید به شکل جذاب و با لحن خوب بهش بگی که چه کاری درسته و چی غلطه و وقت چه کاری هست یا نیست. با قصه، با شعر، با بازی، از طریق همسالان و عروسک ها و... میشه به بچه یاد بدی چه کاری خوبه و چی بده.

بهت میگم

قلق بچه ها رو نمیشه تو کتابا پیدا کرد
به نظرم تو هر موقعیتی باید کاری که فکر میکنی درسته انجام بدی