مامانا من کلا یکم ترس از دست دادن دارم ولی از وقتی دخترم به دنیا اومد بیشتر شده همش میترسم از اتفاقای که نیفتاده ممکنه براش بیفته همش یه حس عجیب دارم بهش همش میگم تو نباشی من نیستم این وابستگی دارم دیگ دیونم میکنه بعد اونم که کالسکه خورد زمین خیلی ترسیدم همش میترسم خدای نکرده اتفاق بد بیفته براش

منم اینطوریم

طبیعیه همه مادران همینن واکنش مغز مادر تصویر سازی میکنه که از اتفاق بد جلوگیری کنه مثلا روی پله راه میری یدفعه میاد ت مغزت که بچه از دستت داره میوفته یا پات لیز میخوره که می‌ترسی و بیشتر دقت میکنی تو راه رفتن یا بچتو محکم تر بغل میکنی خیلیم خوبه اتفاقا زیادم حساس نباش سعی کن زیاد بهش فکر نکنی

منم این‌ مدلی بودم

دقیقا منممم همینم

وای دقیقا منم همیشه میترسم از دیشبم که اون اتفاق افتاد برا دخترم بدتر شدم از صبح چهار چشمی همش بالا سرشم .بخدا از استرس زیاد دیشبم. امروز اصلا یادم نیست یه غذای درست خورده باشم
خیلی بده دوراز جونت آدم از پا در میاد

منم دارم همیشه به خدا میسپارم اینجوری فکرا تو ذهنم اومدنی فقط خدا ارومم میکنه سوره های کوچیک رو میخونم فوت میکنم رو صورت پسرم به خدا میسپارمش

عزیزم جسمی به خودت برس چیزای مقوی بخور . گاهی آمپول تقویتی بزن حتی
اگه بچه اولته کم کم حست متعادل تر میشه. برای همینه که میبینی کسی بچه دوم سومشه ریلکسه . همه فکر میکنن طرف بچه زیاد داره دوسشون نداره اونقدر در حالی که همه این حس ها با تجربه و سختی کشیدن متعادل شده .

طبیعیه عزیزم فکر میکنم حس مشترک بین مادرا

این ترسو منم دارم واسه جفت بچه هام ولی اصلا خوب نیس فکرمون بارمنفیش زیاده بهتره بهش اهمیت ندیم