کسایی ک دوقلو دارین از چند وقت ب بعد تونستین خودتون تنهایی بچه هارو بر گ کنین من دخترم ساکت تره ولی پسرم همش گریه می‌کنه الان سه ماه و هشت روزشون خونه مادر شوهرم هستم خسته شدم از این وضع

من از روز اول تنهابودم و هیچب کمکی نداشتم از لحاظ اعصاب واقعا فرسوده شدم چون خیلی بهم فشار اومد و تنهایی سخته ولی میتونی برگردی خونه خودت و برای استراحت و سیدن به کارای واجب چند روز یبار بچه ها رو ببر خونشون یا اونا بیان کمکت درکل کمکی داشته باشس میتونی گذر کنی اوایلش برات سخت میشه چالش داری چون تا الان کمک داشتی تنها نبودی ولی به مرور عادت میکنی و میشه روتینت ولی کمک گرفتن رو از خودت دریغ نکن من که داغون شدم الان عصبی ترین ادم روی کره زمینم

کلا ۲قلوداشتن خیلییییی سخته تنهایی میگن میشه ولی دیگه چیزی ازت نمیمونه این یه واقعیته کسی هم نمیتونه منکرش بشه آخه دست تنها چجوری همزمان میشه به ۲تابچه رسید؟خوابشون شیرشون غذادادنشون حمام کردنشو لباس عوض کردنشون پوشک عوض کردنشون کارای خودت آشپزی کردن خونه تمیزکردن کلییی کاره که واقعا تنهایی خیلی سخته حداقل ۱سال ونیم اول بعدش کم کم بهترمیشه ولی ازاونور دعواهاشون وشیطنتهاشون وجیغ وگریه هاشون جوردیگه اذیتت میکنه اصلا دلم نمیخوادانرژی منفی بدم اما واقعیته عزیزم اگر مامانت خواهر مادرشوهروکلاکسی ازاقوام نزدیکته که میتونی ازشون کمک بگیری حداقل توطول هفته که نخوای حالامزاحمشون بشی حتما ایمکاروبکن سخت میگذره امازودمیگذره عزیزم تابچه هات یخورده بزرگ بشن

من از اول تا الان ک ۶ماهشونه آبجیم پیشمه اصلا تنهایی نمیشه،دوتاشون نق نقون

وای چه جورتحمل میکنی اذیت نیستی راحتی باهاشون.مادرت خواهرت بیان پیشت

تا ۶ماه و ۷ماهگی میشه تکی نگه داشت تنهایی میشه ولی از اون ب بعد دیگههه خیلی سخته خیلییی الان من هم باردارم نمیدونم بارداریم چطوریه بعضی وقتا یادم مبره کلا ک باردارم
کمکی هم ندارم یه هفته یکبار دوهفته یکبار میرم خونه مامانم یه هفته میمونم اونجا هم بغلی شدن بیشتر اعصابم داغون میشه

خواهرزاده ی من21سالشه یه دختر3ساله داره پشت بندشم دوقلوباردارشدبعداینکه بدنیااومدن فقط40روزشوخونه ی مامانش بودبعداون رفت خونه خودش باسه تابچه خداروشکر ازحال وروزش خیلی راضیه میگه راحت بهشون میتونم برسم بنظرم هرجوری بخوای میشه میتونی بگذرونی

من که دوقلو دارم تو هفته 3روز خونه هستم تنهایی میتونم بزرگ کنم اما دیونه میشم بعضی وقتا 5یا 6روز میمون خونه مادرم یا مادرشوهرم و نمیگم که بچه بیرون اذیت میکنه چقدر هم اذیت کنن بیرون میبرم وقت بگذره اما هر چند وقت حتا چند ساعتی هم باشه به خودت وقت بزار من کی عصبانی میشم به بچه های که مریض هستن فکر میکنم و خدا رو شکر میکنم که سالم شلوغ هستن ❤️همه مامان ها قوی هستن مطمعنم این روزا تموم میشه روزی آرومم خوبی میرسه زیاد جای نمون که با شوهرت سرد نشی

من ۳ماهگی اومدم خونه خودم
از ۴۰ روزگی بچه ها شروع کردم چند هفته ۵شنبه عصر میومدم تا جمعه ظهر خونه خودمون
بعد به مرور زمانشو بیشتر کردم تا یاد بگیرم

من از ۴۰روزگی تنهام یه بچه دیگه هم دارم اوایل واقعا کم میاوردم واقعا سخت بود جفتشون کولیک و رفلاکس داشتن ب شدت گریه میکردن خواب نداشتن اصلا پسرمم پنج سالشه حسادت میکرد ولی گذروندم یجورایی الان بهتر شده قلقش دستم اومده

والا من با اینکه بخیه سزارینم باز شده بود و تا ۴۰ روز هر روز شستشو و پانسمان داشتم و از مطلقی بلند شده بودم و جسمی خیلی ناتوان شده بودم، بازم از ۱۵ روزگی تنها شدم

از20روزگی اومدم خونم
کسی هم کمکم نبود اژ خانواده شوهر هیچییییی
ولی خانواده خودم چرا میومدن
یامن میرفتم 1هفته 2هفته میموندم باز برمیگشتم

من همش. خونه خودمم ۱۲روز مامانم پیش بود یک هفته هم مادر شوهرم الان دیگ خودم ازشون مراقبت میکنم فقط برا حمام مامانم میاد و اینم بگم نهار و شام نمی تونم درست کنم برام درست میکنن و میفرستن

من از روز اول خودم تنها بود
فقط،۱۳روز،اول مامانم بود

منم تا ۹ماهگی هونه مادر شوهرم بودم یا اون اینجا بود
ببین هرچی بیشتر باشی از نظر روحی بیشتر خسته میشی
از ۱روز شروع کن بیا خونه تون امتحان کن ببین اگ میتونی بمون هی اضافه کن ب تعداد روزا اون وسطا ام میری پیششون یکم بارتسبکتر شه ولی اینکه دائما اونجا باشی چون من خودم تجربه کردم اصلا پیشنهاد نمیدم

من از دو ماهگی تنهام شدنی میشه ولی ب خودت خیلی فشار میاد .چاره چیه دیگه کم باید کم عادت کنی ...همسرت کمکت کنه یا وقتای که کار داری یکی کمک دست باشه

از اول تا کنون
پاشو بیا خونت عادت میکنی
بلاخره روتین میشه برات