تو رو خدا اگ تجربه ای دارین بگین بهم خیلی ناراحتم...مامانا پسرم هیچ جا تقریبا نمیاد چی بشه مثلا خونه خواهرم اینا میگم اماده شو بریم جیق میزنع گریع میکنه میگ نه فقط تو خونه باشیم خسته شدم بخدا نه خودش میاد نه میزاره من جایی برم سرچیزای الکی جیق میزنع بهانه میاره همش نگرانم یکی بیاد بمن بگع اینا علاعم اوتسیم اینا نیس اخع یکی از بچه اقوام اوتیسم داره حرکاتش همین جوری ان جیق میزنه مدام عصبیه و چمیدونم...واین ک یکی بهم گف یه دعای قرانی بگیر براش ممکنه از چشم و اینا باشه یه چند وقتیه این جوری شده خداکنع اقتضای سنش باشه🥲وگرنه من دق میکنم

پسر منم اینجوریع فقط خونه مامانم و خواهرم و مادرشوهرم میتونم برم اینجاها هم باید همه به حرفش گوش بدن بچه ها فقط با ایشون بازی کنن و خلاصه همه چی باب میلش باشه وگرنه اینقدر گریه میکنه که برگردیم خونه و خونه کسایی از فامیل که غریبه ترن اصلا از در هم داخل نمیاد چون زیاد رفت و آمد نذاریم باهاشون احساس نا امنی داره و ازشون میترسع بنظرم عاقل تر شن درست میشه یا اینکه باید رفت و آمدمونو زیاد کنیم

از اوتیسم تجربه ای ندارم ولی دختر من تقریبا با همه دعوا داره وسیله های بچه ها رو از دستشون میکشه عصبی بازی در میاره گریه های خیلی خیلی زیاد می‌کنه به حدی که اگه بی محلی کنم تا نیم ساعت هم بی وقفه گریه می‌کنه دست بزن داره
بیرون رفتن رو مشکلی نداریم ولی ممکنه جاهایی که می‌بری یا خیلی محدودش می‌کنی یا جاهایی میرین که خوشش نمیاد که اینجوری می‌کنه

به دعا اعتقاد دارم نه که نداشته باشم ولی وقتی دقت میکنم و ریشه ی هر رفتار دخترم رو پیدا میکنم میبینم زیاد نیازی به دعا نبوده و به مرور و با آرامش قابل حل میشه