خانوما میگم شما هم مثل منین همش احساس ماکافی بودن دارم برا بچم غذا شو به وقتش میدم همه کاراشو با برنامه میکنم قطره هاشو میدم ولی عذاب وجدان دارم همش دخترم از سه ماهگی به بعد سینمو فقط تو خواب خورد هر دو سه ساعت یکبار میخوابوندمش تا بتونم شیر بدم بهش تا که ۱۷ ماهگی جداش کردم ۳ ماه اول خیلی تپل بود بعدش هرکی میبینه میگه چرا لاغر شده منم حس بدی میگیرم فکر میکنم کم میزارم براش برا هرکاری عذاب وجدان میگیرم حتی یا همسرم وقتی رابطه داریم احساس گناه میکنم کلافه میشم دیگه گاها خسته میشم سرش داد میزنم کاش میشد بتونم خودمو کنترل بکنم یا کلا آدم بیخیالی بودم مغذم خسته میشه

شرایط خودتو ورنظر بگیر نه دیگران رو
من وقتی میبینم چه بچه سختی داشتم و چه شرایط داغونی بود ولی من تواون اوضاع سعی کردم هم بچرو اداره کنم هم زندگی رو هم ب بازی و خوراک بچه برسم احساس ناکافی بودن نمیگیرم تازه میبینم چه مامان خوبی هستم

سلام عزیزم خوب ما هم انسان هستیم گاهی وقت واقعا آدم صبرش تموم میشه منم مثل شما هستم من بعضی وقتها میشینم گريه میکنم که که چرا اینکارو کردم ولی در واقع همش طبیعی هست نگران نباش و فکر‌و خیال نکن یه مدت هم صبر کنیم یزرگ‌میشم و همه‌چی عادی میشه