سلام خانوما
من این ساعتا ک میشه خیلی دلم میگیره خیلی احساس گناه و عذاب وجدان بهم دست میده کلا هیچی برا دخترم کم نمیذارم (البته عیچ مادری کم نمیذاره صرفا منظورم اینه ک ناراحتیم دلیل خاضی نداره)اما همش انگار دلشوره دارم
انگار نگرانم از روز اولم ک دخترم بدنیا اومد این حس و داشتم
خودم حس میکنم بخاطر اینه شب اول توی بیمارستان خیلییییییییی بد گذشت و دخترم اذیت شد شاید بخاطر همونه این استرس روم مونده
چجوری خوب شم؟
چجوری این حس بد و از خودم دور کنم

ن اصلا اینجوری فکر نکن منم همینجوری بودم تا ب خودم اومدم آدم همش فکر می‌کنه بچشو از دس میده دل شورشو داره این حس ماردانس ک داره شکل می گیره اما زیاد نباید توش غرق بشیم مگه نشنیدی کارما چسبیده ب آدم هر فکری کنه هر چیزیو هی مدام تکرار کنه واسش اتفاق می افته اصلا فکر منفی نکن مثبت فکر کن خودتو سرگرم کن اصلا نزار بیکار بشی ک وقت کنی از این فکرا کنی اینا همش حس ماردانس اما باید کنترل بشه تا حدی

والا خواهر اگه راهکاری داری یه منم بده منم همینجوریم همش مثل شما این حس و دارم و نگرانش هستم و روش حساسم اطرافیانم در عذابن منم فکر میکنم ریشه این فکرهام در 15روز بستری بودن پسرم در ان آی سیو هستش🥲

احساس میکنم تغییر هورمونی یا افسردگی بعد زایمانه عزیزم به این فکر کن که بچت سالمه خداروشکر‌و کلی باهاش خوش بگذرون