گاهی که میشینیم فکر میکنم میگم خدا بد کرده بازندگیم تا الان اول از خانوادم دور شدم ب سختی دوریشونو تحمل میکنم بعدم که موندم تو حسرت بچه داشتن .. تو شهر غریب سخت ترین چیز بنظرم همین که بچه دار نشی و دیگ ب هیچی امیدوارم نیستی ،، گاهی دلم میگیره از خدا از کارهاش از تقدیری ک برام چیده که واقعا اونجوری نیست که میخاستم اما باز با خودم میگم ممکنه ی روز روزای خوب منم بیاد ؟
میدونین حس بدیه توی ی خدنواده تنها باشی و بچه نداشته باشی اونایی ک راه دورن بهتر درکم میکنن‌ 🥲🥲😭☹️
اما بازم میگم خدا اینقد داره تحت فشار میزارم و برام زندگی سخت شده ی روز خوب میشه مگه نه ؟

سلام عزیزم منم شهر غریبم؛دور از خانواده؛منم دیر باردار شدم ولی با اصلاح سبک زندگی بعداز چهارماه باردار شدم اصلاح سبک انجام بده عالیه نتیجه اش رو میبینی خواستی بگو شماره ماما رو بهت بدم

ای خداقربونه دل نازکت ❤ منم چندین سال تو غربت زندگی می کنم شکرخدابچه دارم هم دختر وهم پسر می دونم بچه نعمت جداگانه ایه تقدیر خدازیباس خودش می دونه منم گاهی مثل شمامی گم خدایا چرامننن باید تو غربت دوراز شهرم زندگی کنم چراشانس خوب ندارم چرامریضم تشنجی اختیار خودموهم ندارم امابازم میگم خدایه صلاحی می دونه عزیزم اگه شکرخدا سالم هستی هزاران مرتبه خدارو شکر کن وبرامنم دعاکن🤲 انشالله به بچه وبه زندگی که دلت می خواد میرسی زندگی به سلامت بیشتراز همه چیز زیباتره😍💐❤

مهسا درخواس دوستیمو قبول کن

منم همینطورم تو شهر غریب هیچکی رو ندارم دو بار سقط داشتم الانم با این همه دکتر رفتن هنوز هیچ نتیجه ای نگرفتم بازم خوبه ولی دوری از خانواده سخته مخصوصا وقتی وابسته هستی

فقط میدونم برای مثبت شدن باید تمام ذهنت از بچه دار شدن بیرون باشه

ببین الان باید چی رو یاد بگیری ک زندگی داره تحت فشار میزارتت . توی تمام اتفاقات زندگی ما سختی ها و خوشی ها درس زندگی هست هر وقت یادش گرفتی زندگیت تغییر میکنه . اینا شعار نیس من تجربه کردم و با اطمینان بهت میگم

ناراحت نباش خدا بزرگه نمی‌دونم مصلحت چیه منم شهر دورم واسه یه سری مشکلات دیر باردار شدم بعدش خوشحال بودم که مادر شدم اما توی چشم به هم زدن همه چی تغییر کرد سه ماه شدسونو خوب آزمایش خطا داد مجبور شدم سقط کنم همه. راه هارو رفتم و امید داشتم اما نشد سقط خیلی سخت بود بعد کورتاژ بعدش غمش بعضی وقتا میگم من اینا رو پشت سرگذاشتن چجوری اما میدونی سخت ترش اینه باید الان زایمان میکردم وبچمو بغل میکردم اما دارم واست می‌نویسم دل بده به خدا من اذیت شدم خیلی تا وقتی از پزشک قانونی نامه بگیرم جاهایی رفتم که نرفته بودم حالت تهوع شدید هنوز میگفتم سه ماه تهوع تمام میشه شد اما بعد آزمایش حالم بدبود گریه میکردم نمی‌خواستم از دستش بدم اما دادم خدا نخواست امانتی شو گرفت از من دلم خیلی براش تنگ شده

انشآلله که این روزهام تموم میشه و حس و حال خوب رو تجربه میکنی عزیزم

منم 800 کیلومتر دورم از خانوادم و دو ساله مطب ب مطب میگردم برای یچه دار شدن امیدوارم ی روزی ما هم بچه دار بشیم و تحمل غربت برامون آسون بشه

منم چن سال شرایط شمارو داشتم غریب غریب. از یه طرفم فکروخیال بچه و تک و تنها از این مطب ب اون مطب. ولی خدا خواست هرچند دیر ولی باردار شدم. انشالله ک خدا یه دوقلو بهت بده ک فرصت سرخاروندن نداشته باشی

هعیی خواهر چی بگم زندگی پر درد و غصه اس انشالله خدا همونجور که دلت میخواد برات بچینه بالاخره روزای خوبم میان

منم راه دورم 2000کیلومتر با خونوادم فاصله دارم درکت میکنم، اگر شرایطشو داری برو کار کن تو خونه افسرده میشی