وای خدا دخترم از ابتدای ۶ماهگی تا همین الان که ۷ ماهشه بشدت وابسته به خودم شده، همش میگه بغلم کن و دست هیچکس هم نده منو. تا بغل باباش یا عمه هاش یا هرکس دیگ میره گریه میکنه بشدت و میخواد فقط بغل خودم باشه
تا میزارمش زمین هم گریه میکنه
انگار بلانسبت من خرم که باید همش بهش سواری بدم🥲
بخدا دیگ کمر نمونده براام..
دیشب گذاشتمش زمین و گفتم بزار گریه کنه ساکت میشه بلاخره. نزدیک ۱۰ دقیقه فقط گریه کرد اخرم ساکت نشد نشد و باز مجبور شدم بغلش کنم..

چیکار باید کرد واقعا سخته انقدر وابستگی زیاد و بغلی بودن..

عادت کرده عزیزم بدون اینکه متوجه باشی وابستش کردی من تو شهر غریبم دور از خانواده از کوچیکی نه بغلش کردم نه راه بردمش حتی موقع خواب و‌الان اصلا بغلی وابسته به بغلم نیست
الان بزرگ شده متوجه نبودم میشه و غریبی میکنه اما یکم ک تو جمع باشه منم ببینه یا بغلش کنم یکم بعد اوکی میشه

دوستت داره خوب خدا رو شکر
من برای پسرام بغلی نشن همیشه نشسته بغلشون میکنم راه شون نمیبرم اینجوری کمتر بغلم میمونن ولی از کارام میمونم ولی بغلی نمیشن تا میتونی نشسته بغلش کن نازش کن بوسش کن دخترت رو ولی راه نبرش

بچه منم همین شده میگه تو بیا بشین فقط پیش من فقط منو بغل کن میرم اشپزخونه پشت سرم میاد بعد من میرم سمت گاز اونم میاد میرم سمت سین پشت سرم میاد باز برمیگردم سمت گاز میاد و این داستان ادامه داره😂بعدم گریه که بغلم کن
فقط خوبیش اینه شب که باباش میاد میره بغل باباش که اونم کلا ۱ ساعته بعد دیگه میره برای خوابیدن

دوست داره خب🥺

ای جانم دختر شیطون
دختر من میگه کنارم باش من از تو آشپزخونه و اتاق و‌دستشویی خخخ براس شعر میخونم که من هستم .
من زیاد مهمونی میبرمش خدارو شکر غریبی نمیکنه فقط چند لحظه
توی خونم همش دنبال منه بغل باباش بزور میره مگه باهاش بازی کنه یا موبایل بیاره

پسرمنم همینه حالا باز خداروشکر خالش دوس داره