ساعت 2 و نیم بود تعجب کرده بودم 😂 ولی فهمیدم همه چی تموم شده ، ساعت 3 بردن یه اتاق دیگه برای استراحت ،گفتن خودتو بکش رو این تخت خیلی سخت بود با سرم و سوند و درد
شوهرم زیر انداز کشید کمک کرد وگرنه نمیتونستم ، خیلی تشنه بودم گلوم خشک بود که زبونم نمیتونستم تکون بدم ، مادرم و مادر شوهرم تو اتاق بودن ، گفتم آب میخام ولی مادر شوهرم گفت پرستاره گفته حتی یه قطره آب هم بهش ندین تا ساعت 8 شب ،
بچه رو دیدم تختش بغل دستم بود یه نگاه بهش انداختم دیدم سالم و خوشکله خیالم راحت شد 😅😂 دیگه فقط رفتم تو فکر درد و تشنگی خودم ، ریز ناله میکردم چون صدام در نمیومد، الان مامانم تعریف می‌کنه میگه چونه ات میلرزید و خیلی رنگ صورتت پریده بود همه مون ترسیده بودیم ، من لابد خیلی به هوش نبودم که اینو یادم نیست ، حدود دو ساعت بعدش اومدن سوند در آوردن،در آوردنش راحت تر بود ، هر یه ساعت دو ساعت میومدن سرم عوض میکردن ، هر سه ساعت میومدن برای آمپول زدن 😐 ، نمیتونستم بشینم به بچم شیر بدم چند باری با قاشق بهش شیر دادن ، چند باری به سختی به پهلو شدم خوابیده شیرش دادم بیچاره اونم اذیت میشد این طوری ، خلاصه ساعت 8 شد پرستار اومد گفت حالا میتونی مایعات بخوری ، بعد نیم ساعتی پرستار اومد گفت باشو راه برو برو دستشویی خودتو بشور و شورت و نواز بزار ، اینجا تازه فهمیدم تا الان زیرم هیچی نبوده به جز زیر انداز 😬
خیلی خیلی درد داشتم به سختیییییی بلند شدم از تخت و رفتم دستشویی با مادر شوهرم 😬😔 اونجا دیگه از درد ، خجالت از سر آدم می‌پره ، یه پرستاره اومده بود دم در دستشویی های می‌گفت خانم زود باش زود باش 😭 از دیوار گرفته بودم مادر شوهرم منو شست شرت پاک کرد و نوار گذاشت

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط